Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

Συσχετισμός δυνάμεων Ελλάδας - Τουρκίας ανά όπλο 2017.ΒΙΝΤΕΟ



Συσχετισμός δυνάμεων Ελλάδας - Τουρκίας ανά όπλο 2017. BINTEO



Ο αναπληρωτής καθηγητής γεωπολιτικής της σχολής Ευελπίδων, Κωνσταντίνος Γρίβας εξετάζει ανά όπλο τον συσχετισμό δυνάμεων Ελλάδας Τουρκίας.

«Leaders» του STAR webtv (13/2/17)







Βλακεία; στρουθοκαμηλισμός ή ομαδική προδοσία της χώρας;






Έχουμε χρεοκοπήσει από το 2009, μη μπορώντας να εξυπηρετούμε τα τότε (λιγότερα από τα σημερινά) δάνεια και συνεχίζουμε 8 χρόνια μετά, κόντρα σε κάθε έννοια οικονομικής επιστήμης, να προσποιούμαστε ότι τάχα θα ξεφύγουμε με νέα μεγαλύτερα δάνεια και άγρια μέτρα λιτότητας. 

Τι είναι άραγε αυτό;
Βλακεία; στρουθοκαμηλισμός ή ομαδική προδοσία της χώρας;

Πάντως, δεν είμαι σίγουρος ότι ο κόσμος γνωρίζει τι συμβαίνει. Έχω την εντύπωση ότι ο κόσμος νομίζει πως οι ειδικοί γνωρίζουν και ότι  στο τέλος όλα θα πάνε καλά.

Θα πρέπει λοιπόν να συνειδητοποιήσουν οι πολίτες τι ακριβώς ανέχονται και ποιων τα συμφέροντα εξυπηρετούν με την ανοχή τους και την εξαθλίωσή τους. Εκτός και αν έχουμε αποφασίσει ομαδικά να προδώσουμε τη χώρα μας και να ζήσουμε αγκαλιά με τους παντός είδους κατακτητές.

πηγή:http://hassapis-peter.blogspot.gr/2017/04/blog-post_981.html

Με Αρετή και Τόλμη: Η Ιστορία του θρυλικού θωρηκτού Αβέρωφ και η ρυμούλκηση του για συντήρηση. ΒΙΝΤΕΟ


Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

Ντροπή μας; Ασφαλώς! Πολύ μεγάλη!


33
Υπάρχει ένα ορισμένο «επίπεδο ανεντιμότητας» στην κοινή ανάγνωση της ιστορίας από τους ανθρώπους – άρρηκτα συνδεδεμένο με τη χώρα, με τον πολιτισμό, με την εισοδηματική τάξη των πολιτών, με τα συμφέροντα, με την ωριμότητα, με τη γνώση, με την καλλιέργεια και με την ιδιοσυγκρασία τους.
Στα πλαίσια αυτά πολλοί, κοιτάζοντας πίσω στις αποκρουστικές τυραννίες του παρελθόντος, στις τερατώδεις κυβερνήσεις, στους καταστροφικούς πολέμους, στα απίστευτα εγκλήματα, καθώς επίσης στις οδυνηρές χρεοκοπίες και στις εξ αυτών γενοκτονίες, αναρωτιούνται πώς μπόρεσαν να συμβούν.
Πώς ήταν δυνατόν οι άνθρωποι της συγκεκριμένης γενιάς να επέτρεψαν τέτοιες «ανισορροπίες»; Γιατί δεν έκαναν κάτι για να τις αποφύγουν; Γιατί δεν αντέδρασαν; Γιατί δεν διαμαρτυρήθηκαν; Γιατί παρέμειναν ουδέτεροι παρατηρητές της ίδιας τους της καταστροφής; Γιατί δεν διδάχθηκαν από την ιστορία και τις εμπειρίες των προγόνων τους; 
Χωρίς καμία αμφιβολία, πολλές κοινωνίες απέτυχαν, όσον αφορά την ενεργητική αντιμετώπιση των προβλημάτων τους, επειδή είχαν ξεχάσει τη δική τους ιστορία – βιώνοντας σταδιακά την εξαφάνιση του πολιτισμού τους. Κάποιες προκάλεσαν ακόμη και την «αποτέφρωση» του Έθνους τους, επειδή έκαναν τόσο μεγάλα λάθη, η μελέτη των οποίων σήμερα οδηγεί στο συμπέρασμα ότι, είχαν προσβληθεί από μία ανεξήγητη, μαζική σχιζοφρένεια”.

Άποψη

Με κριτήριο τα παραπάνω είμαστε σίγουροι πως κάποια στιγμή στο μέλλον, τα παιδιά μας θα αναρωτηθούν γιατί επιτρέψαμε στη σκιώδη εξουσία της Τρόικας να αναλάβει τα ηνία της Ελλάδας – να τη θέσει αμαχητί υπό την κατοχή των δανειστών της και να μετατρέψει πολλές γενιές Ελλήνων σε σκλάβους χρέους. Γιατί ανεχθήκαμε πρωθυπουργούς-πιόνια, ορισμένους ανεπάγγελτους και καθυστερημένους διανοητικά, η μοναδική ικανότητα των οποίων ήταν να λένε ψέματα – καθώς επίσης να προδίδουν ανερυθρίαστα το κόμμα τους, την ιδεολογία τους, τους εκλογείς και την πατρίδα τους.
Οι μελλοντικές γενιές θα αναρωτηθούν επίσης: 
. Γιατί δεν αντιδράσαμε στην απώλεια της εθνικής μας ανεξαρτησίας, της κυριαρχίας και της ελευθερίας μας; 
. Γιατί αποδεχθήκαμε αναντίρρητα τη μεθοδική καταστροφή της οικονομίας της Ελλάδας, την επαίσχυντη καταπάτηση του ελληνικού συντάγματος, την κοινοβουλευτική δικτατορία, καθώς επίσης την αποδυνάμωση του Κράτους Δικαίου;
Τέλος, τα παιδιά μας δεν θα λύσουν εύκολα τις απορίες τους, όσον αφορά το γιατί μείναμε απαθείς απέναντι στην καταδίκη εκατοντάδων χιλιάδων μικρομεσαίων επιχειρήσεων στη χρεοκοπία, στην τρομακτική ανεργία, στη λεηλασία της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας μας, στις διεθνείς προσβολές, στην εξαθλίωση καθώς επίσης στην άδικη ποινή της εξορίας, η οποία επιβλήθηκε σε χιλιάδες Έλληνες.
Προφανώς, εάν μπορούσαμε τότε να απαντήσουμε θα λέγαμε ότι, δεν υπήρχαν εναλλακτικές δυνατότητες, αφού τα χρέη της πατρίδας μας ήταν αδύνατον να εξυπηρετηθούν – ενδεχομένως ότι έφταιξε το ευρώ, ότι δεν διαθέταμε τους κατάλληλους ηγέτες, ότι η διαφθορά είχε σαπίσει σχεδόν ολόκληρο το πολιτικό σύστημα και ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας, καθώς επίσης ότι είχαμε οδηγηθεί «ενδοτικά» σε έναν μονόδρομο, από τον οποίο δεν υπήρχε διέξοδος.
Η απάντηση των απογόνων μας τότε είναι κάτι περισσότερο από εύλογη – ενώ καμία μελλοντική γενιά δεν πρόκειται να πιστέψει πως ένας ολόκληρος λαός είναι δυνατόν να οδηγηθεί στο «ικρίωμα», από μία μικρή ενδοτική, διεφθαρμένη ομάδα ή από ένα νόμισμα, όσο ελαττώματα και αν έχει.
Δεν θα πιστέψει ούτε πως η γενιά μας δεν είχε τα μέσα να αντιδράσει απέναντι στο σύστημα. Πόσο μάλλον όταν γνώριζε ότι η ίδια το συντηρούσε, με την ανοχή και με τη γενικότερα φοβισμένη, δειλή συμπεριφορά της – επειδή τρόμαζε στην ιδέα πως δεν θα υπήρχαν γάζες στα νοσοκομεία ή χαρτί υγείας στα Σούπερ Μάρκετ.
Τα παιδιά ή τα εγγόνια μας θα μας πουν λοιπόν καταρχήν ότι, μία χώρα με ιδιωτικές αποταμιεύσεις της τάξης των 500 δις €, συμπεριλαμβανομένων αυτών σε τράπεζες του εξωτερικού, μεγάλο μέρος των οποίων διώξαμε μόνοι μας, είχε τα μέσα για να εξυπηρετήσει τα χρέη της (ανάλυση) – μεταξύ άλλων, αυτοχρηματοδοτούμενη με εθνικά ομόλογα.
Πολύ περισσότερο όταν η Ελλάδα είχε στην ιδιοκτησία της μία δημόσια περιουσία που υπερέβαινε τα 300 δις €, έναν ανυπολόγιστο υπόγειο πλούτο, καθώς επίσης απαιτήσεις απέναντι στη Γερμανία αρκετά υψηλότερες των 150 δις €. Εκτός αυτού, αφού είχε επί πλέον τη δυνατότητα να ζητήσει αποζημιώσεις από όλες εκείνες τις εταιρείες που της πούλησαν πολεμικό εξοπλισμό, διαφθείροντας τους πολιτικούς με δισεκατομμύρια μίζες, δεν έπρεπε να ισχυρίζεται αδυναμία εξόφλησης των οφειλών της.
Στη συνέχεια, οι απόγονοι μας θα μας πουν πως ένα Έθνος, με ιδιωτική ακίνητη περιουσία άνω του 1 τρις €, με εξαιρετικά κερδοφόρους οικονομικούς πυλώνες (τουρισμός, γεωργία, ναυτιλία), στην καλύτερη εποχή της ιστορίας του από γεωπολιτικής πλευράς, δεν θα έπρεπε να επιμένει στο ότι, αδυνατεί να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις του – τόκους περί τα 6 δις € ετήσια ουσιαστικά, αφού τα χρεολύσια «ανακυκλώνονται».
Προφανώς, τα παιδιά μας δεν θα πιστέψουν πως οι γονείς τους ήταν τόσο ηλίθιοι, ώστε να χάσουν σχεδόν 1 τρις € (μείωση της αξίας των ακινήτων, πτώση των εισοδημάτων, κατάρρευση του χρηματιστηρίου κλπ.), απλά και μόνο επειδή δεν ήθελαν να πληρώσουν τα 300 δις € που όφειλαν.
Σίγουρα δεν θα καταλάβουν γιατί οι γονείς τους δεν ζήτησαν αποζημιώσεις από όλες εκείνες τις εταιρείες και τους διεθνείς τοκογλύφους, οι οποίοι κέρδισαν τεράστια ποσά στοιχηματίζοντας στη χρεοκοπία της χώρας – καταθέτοντας αγωγές του κράτους εναντίον τους. Μία χρεοκοπία την οποία οι ίδιοι οι τοκογλύφοι προκάλεσαν, επιλέγοντας όχι τον αδύνατο, αλλά τον ανόητο κρίκο της Ευρωζώνης – χρησιμοποιώντας τα ασφάλιστρα κινδύνου (CDS), καθώς επίσης πολλά άλλα χρηματοπιστωτικά προϊόντα μαζικής καταστροφής.
Ενδεχομένως οι απόγονοί μας θα συμπληρώσουν ότι, σε εκείνες τις χώρες που βασιλεύει η αυτοκαταστροφικότητα, η μισαλλοδοξία, η διχόνοια και η εμφύλια «καταγγελιομανία», δεν μπορεί να υπάρξει μέλλον – αφού παύουν να λειτουργούν τα πάντα. Πως στις πολιτισμένες δημοκρατίες δεν υπάρχουν μονόδρομοι, ότι δεν ζητήσαμε καν τη συμμετοχή μας στην ψήφιση των νόμων και στον έλεγχο της εξουσίας (άμεση δημοκρατία), πως δεν υπάρχουν προβλήματα χωρίς λύσεις, καθώς επίσης ότι πάντοτε οι εναλλακτικές δυνατότητες είναι πολύ περισσότερες από δύο.
Τέλος, τα παιδιά ή τα εγγόνια μας θα συμπληρώσουν πως παραδοθήκαμε χωρίς να δώσουμε έστω μία μάχη – καθώς επίσης ότι εμείς είμαστε οι προδότες αυτής της πανέμορφης, πάμπλουτης, ευλογημένης από το Θεό χώρας και κανένας άλλος, οπότε το λιγότερο που οφείλουμε να κάνουμε είναι να ντραπούμε για τις πράξεις μας, χωρίς να κατηγορούμε κανέναν άλλο.
34
Υστερόγραφο: 
Πού θα καταλήξουμε; 
Εκεί που κατέληξαν οι πάμπλουτες χώρες της Λατινικής Αμερικής την πρώτη αποικιοκρατική εποχή: όπου οι νέοι ιδιοκτήτες τους έβαζαν τους ιθαγενείς να εργάζονται μέρα-νύχτα έναντι πινακίου φακής, παρακολουθώντας τους με τα μαστίγια για να παράγουν όσο το δυνατόν περισσότερο πλούτο για τους ίδιους.

πηγή:http://www.analyst.gr/2017/04/29/dropi-mas-asfalos-poli-megali/



«Η Ελλάδα δεν αντέχει, αλλά και δεν θα επιτρέψει νέα Ίμια» – Προειδοποίηση ότι ένα «θερμό» θα γίνει πόλεμος


«Η Ελλάδα δεν αντέχει, αλλά και δεν θα επιτρέψει νέα Ίμια» – Προειδοποίηση ότι ένα «θερμό» θα γίνει πόλεμος


Η Ελλάδα δεν αντέχει, αλλά και δεν θα επιτρέψει νέα Ίμια», είναι η απάντηση που δίνουν κυβερνητικοί παράγοντες στις συνεχείς προκλήσεις των Τούρκων, γράφει ο Γιώργος Παυλόπουλος στην «Ημερησία», επιβεβαιώνοντας αυτό που έχει αναφέρει σε πολλές αναρτήσεις του το TRIBUNE, ότι δηλαδή η χώρα μας ύστερα από 7 χρόνια μνημονίων δεν έχει «λίπος» για μια στάση σαν εκείνη που κράτησε ο Κώστας Σημίτης στα Ίμια και σε περίπτωση τουρκικής πρόκλησης, για χάρη της εθνικής συνοχής της ίδιας της Ελλάδας, μια ισχυρή στρατιωτική απάντηση είναι μονόδρομος.
Όπως γράφει η «Ημερησία», η Άγκυρα επιχειρεί να δημιουργήσει τετελεσμένα και να βαφτίσει τουρκικές τις «γκρίζες» ζώνες στο Αιγαίο.
Σχεδόν 20 βραχονησίδες ή μικρά νησάκια έχουν μπει στο στόχαστρο των Τούρκων θέλοντας να παγιδεύσουν την Αθήνα σε μια ατέρμονη συζήτηση για θέματα που δεν πρέπει καν να ανοίξουν.
«Είναι αδιανόητο να χαρακτηρίζουν τουρκικό έδαφος το Αγαθονήσι όπου ζουν μόνον Έλληνες», τονίζουν από την κυβέρνηση, η οποία αποφάσισε να καταγγείλει στα διεθνή φόρα την προκλητική συμπεριφορά της κυβέρνησης Ερντογάν.
Η συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ την περασμένη Τετάρτη επιβεβαίωσε τον συναγερμό στον οποίο βρίσκονται τόσο η κυβέρνηση όσο και οι Ένοπλες Δυνάμεις.
Στο Μαξίμου συζήτησαν τις προκλήσεις των Τούρκων κι αν είναι σε θέση να στήσουν αυτή την περίοδο «θερμό» επεισόδιο στο Αιγαίο ή και στην Κύπρο με αφορμή τη δέσμευση τεράστιων περιοχών μέχρι τις 3 Μαΐου για ναυτικές ασκήσεις.
Κυβερνητικοί παράγοντες επισημαίνουν ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει να διατηρεί την ψυχραιμία της στις προκλήσεις στο Αιγαίο αλλά και στις παραβιάσεις που γίνονται καθημερινά.
Ωστόσο, τονίζουν ότι δεν πρόκειται να αφήσουν κανέναν να αμφισβητήσει κυριαρχικά δικαιώματα.
Το σκηνικό των προκλήσεων, πάντως, συνεχίζεται και χθες (Πέμπτη) σειρά πήρε το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.
Με ανακοίνωσή του επιτίθεται στον Π. Καμμένο λέγοντας μάλιστα ότι η Τουρκία σέβεται το Διεθνές Δίκαιο και ότι ο Έλληνας υπουργός Άμυνας απειλεί την ειρήνη και την ηρεμία στο Αιγαίο.
«Είναι απαράδεκτες οι κινήσεις του Έλληνα υπουργού Άμυνας προς την κατεύθυνση της διάλυσης των προσπαθειών μεταξύ των δύο χωρών για την ενίσχυση της καλής γειτονίας, των σχέσεων φιλίας και συνεργασίας και τονίζουμε για άλλη μια φορά ότι πρέπει να δοθεί τέλος σε αυτές τις ενέργειες».
Νωρίτερα η ανακοίνωση του ελληνικού υπουργείο Εξωτερικών είχε καταδικάσει κατηγορηματικά τη «συνεχιζόμενη αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας που προβαίνει σε προκλητικές δηλώσεις αμφισβήτησης των διεθνών αναγνωρισμένων συνόρων, όπως αυτά έχουν διαμορφωθεί ιστορικά και κατοχυρωθεί από το Διεθνές Δίκαιο τον προηγούμενο αιώνα», γράφει η «Ημερησία».

http://www.tribune.gr/politics/news/article/354327/ellada-den-antechi-alla-ke-den-tha-epitrepsi-nea-imia-proidopiisi-oti-ena-thermo-tha-gini-polemos.html

Πανδαισία χρωμάτων, αρωμάτων και λουλουδιών στο ωραιότερο προάστιο της Άρτας (14 Φωτο)







Είναι παγκοίνως γνωστό ότι, το καλύτερο και ωραιότερο Χωριό- προάστιο στην Άρτα είναι οι Κεραμάτες.
Πάρτε μια μικρή γεύση από την μοναδική ομορφιά αυτού του Χωριού και την μοναδική αρμονία και των αρωμάτων όχι μόνο από τα λουλούδια αλλά και από τους ανθισμένους πορτοκαλαιώνες




















Με Αρετή και Τόλμη: ΄Επαρση της Ελληνικής Σημαίας στο Αγαθονήσι – ΦΩΤΟ


Ο Πάνος Καμμένος στην έπαρση της ελληνικής σημαίας στο Αγαθονήσι – ΦΩΤΟ

Η εκπομπή «Με Αρετή και Τόλμη» που θα μεταδοθεί την Κυριακή 30 Απριλίου 2017 στις 11:30 στην ΕΡΤ 1 θα ξεκινήσει τη θεματολογία της με βίντεο από την έπαρση της σημαίας στο Αγαθονήσι, παρουσία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Πάνου Καμμένου και του Αρχηγού ΓΕΣ Αντιστράτηγου Αλκιβιάδη Στεφανή.
Επίσης, η εκπομπή των Ενόπλων Δυνάμεων, που παρουσιάζει η δημοσιογράφος Αλέξια Τασούλη, μπήκε στα άδυτα του θρυλικού θωρηκτού Αβέρωφ και κατέγραψε πλάνα από το εσωτερικό του πλοίου.
Το ρεπορτάζ περιέχει επίσης σπάνιο υλικό της Τηλεοπτικής Υπηρεσίας Στρατού από την δράση του θωρηκτού στους παγκόσμιους πολέμους.

Τα Βαλκάνια φλέγονται: Θρυαλλίδα έντασης σε Σκόπια - Σερβία. Ο Αλβανικός εθνικισμός (ΦΩΤΟ - 2 ΒΙΝΤΕΟ)


Τα Βαλκάνια φλέγονται - Θρυαλλίδα έντασης ο αλβανικός εθνικισμός  – ΦΩΤΟ - ΒΙΝΤΕΟ

«Πυριτιδαποθήκη» αποδεικνύονται για άλλη μία φορά τα Βαλκάνια, με ένα «σπίρτο» να αρκεί για να βάλει «φωτιά» στην περιοχή.
Την ώρα που στην Αλβανία συνεχίζονται για πάνω από δύο μήνες οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις και στα Σκόπια, μετά τα χθεσινά γεγονότα, οι πολιτικές εξελίξεις λαμβάνουν δραματική τροπή, στην Κροατία ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε τη διάλυση της κυβέρνησης.
Σε δραματικό διάγγελμα ο Αντρέι Πλένκοβιτς, ηγέτης του βασικού κόμματος του κυβερνητικού συνασπισμού, Croatian Democratic Union (HDZ), ανακοίνωσε τη διάλυση της κυβέρνησής του, καθώς και την άμεση έναρξη της αναζήτησης νέου εταίρου, ώστε να ανακτηθεί η απαιτούμενη πλειοψηφία στη Βουλή και να κυβερνηθεί η χώρα.
Πρόκειται για τη δεύτερη κυβέρνηση του HDZ-Most που κατέρρευσε από τις γενικές εκλογές του Νοεμβρίου 2015.

Η πτώση της κυβέρνησης βυθίζει τη χώρα στην πολιτική αβεβαιότητα και αστάθεια, σε μία περίοδο που οι εντάσεις -ιδιαίτερα- στην περιοχή των Βαλκανίων αυξάνονται και οι συμμαχίες επαναπροσδιορίζονται, ενώ το προσφυγικό και η τρομοκρατία βρίσκουν πρόσφορο έδαφος να αναπτυχθούν και μαζί τους τα ακροδεξιά μορφώματα και οι ιδέες που οδήγησαν τον κόσμο σε πολέμους και διαχωρισμούς.
Θρυαλλίδα έντασης σε Σκόπια - Σερβία ο αλβανικός εθνικισμός

Παράλληλα, ο μεγαλοϊδεατισμός του «σουλτάνου» της Αλβανίας Έντι Ράμα, που έχει σηκώσει τους εθνικιστικούς τόνους, απειλεί με γενική ανάφλεξη. Την ώρα που η Αλβανία βράζει και η αντιπολίτευση ζητεί την παραίτησή του, εκείνος βλέπει αλύτρωτες πατρίδες.
Ο Έντι Ράμα μίλησε για σενάρια της αντιπολίτευσης που θυμίζουν τις ταραχές του 1997 και κάλεσε τον λαό να μην ακολουθήσει την έκκληση του Δημοκρατικού Κόμματος, που κατ’ εκείνον δεν γίνεται για τις εκλογές, αλλά προς υπεράσπιση των διεφθαρμένων δικαστών και εισαγγελέων από την εφαρμογή της μεταρρύθμισης στη δικαιοσύνη.
Άμεση ήταν η αντίδραση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης Λιουλεζίμ Μπάσα από το μέτωπο των κινητοποιήσεων, που συνεχίζονται επί 65 ημέρες.
Η εμμονή και η επιμονή του Έντι Ράμα στην ιδέα της «Μεγάλης Αλβανίας» προκαλεί ανησυχία σε όλες τις χώρες των Βαλκανίων και όχι μόνο.
Στη Σερβία, πολιτικοί με επιρροές από τα Τίρανα τάσσονται ανοιχτά, πλέον, υπέρ μιας «Μεγάλης Αλβανίας», προκαλώντας έντονες αναταράξεις στη σερβική κυβέρνηση και την αντίδραση του πρωθυπουργού Αλεξάνταρ Βούτσιτς.
Ο δήμαρχος της Σέρβικης πόλης Πρέσεβο, Γιονούζ Μοσλιού δηλώνει πως αναγνωρίζει ως Πρωθυπουργό τον Έντι Ράμα, προκαλώντας της οργή των Σέρβων.
Χάος στα Σκόπια
Δραματική τροπή λαμβάνουν οι πολιτικές εξελίξεις στα Σκόπια καθώς εκατοντάδες διαδηλωτές, οπαδοί του VMRO -DPMNE του Νίκολα Γκρούεφσκι, εισέβαλαν χθες στο κοινοβούλιο και επιτέθηκαν σε βουλευτές του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος και των κομμάτων της αλβανικής μειονότητας, αντιδρώντας στην εκλογή, για πρώτη φορά, ενός Αλβανού στη θέση του προέδρου της Βουλής.
Ο ηγέτης του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Ζόραν Ζάεφ γρονθοκοπήθηκε και τραυματίστηκε, όπως και 4 ακόμη βουλευτές μετά την εισβολή των διαδηλωτών στην αίθουσα.
Οι ξένοι πρέσβεις στα Σκόπια κάνουν έκκληση για διάλογο και καλούν τον κόσμο να απέχει από την εμπρηστική ρητορική.
http://www.enikos.gr/international/512674/ta-valkania-flegontai-thryallida-entasis-o-alvanikos-ethnikismos-

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Ο τελικός του στημένου παιχνιδιού



19





Από τη μία πλευρά με την απειλή της χρεοκοπίας, της «τύχης» της Βενεζουέλας και του GREXIT, ενώ από την άλλη με την κλιμάκωση των απειλών εκ μέρους της Τουρκίας και όχι μόνο, οι Έλληνες θα πιέζονται στη γωνία – έτσι ώστε να μην διαδηλώνουν και να μην αντιδρούν, αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο στους επίδοξους νέους ιδιοκτήτες της χώρας τους.
Photo: Independend
«Ο τελευταίος λαός που θα θαυμάζαμε ποτέ στη ζωή μας είναι η Γερμανία, όσον αφορά το εθνικοσοσιαλιστικό της σύστημα, το οποίο διαφέρει ελάχιστα από το παρελθόν – αφού συνεχίζει να επικεντρώνεται στην εκμετάλλευση των Πολιτών από μία μικρή βιομηχανική μειοψηφία, την οποία υπηρετούν υποτακτικά οι κυβερνήσεις της, έχοντας διευρύνει την εκμετάλλευση με τη βοήθεια του κοινού νομίσματος στους Πολίτες όλων των χωρών της Ευρωζώνης.
Ειδικά όσον αφορά την Ελλάδα η οποία, παρά το ότι ήταν πάμπτωχη το 1953, συναίνεσε στη διαγραφή του χρέους εκείνης της χώρας που αιματοκύλισε δύο φορές τον πλανήτη, ενορχηστρώνοντας το μεγαλύτερο έγκλημα όλων των εποχών, το Ολοκαύτωμα, έχουμε την άποψη πως δεν θα πάψει ποτέ να τοποθετεί υψηλότερα εμπόδια στο δρόμο μας – πόσο μάλλον όταν τα άκρως ζηλόφθονα συναισθήματα της, λόγω του αρχαίου μας πολιτισμού, δεν έχουν σταματήσει ποτέ να υπάρχουν.
Από την άλλη πλευρά, είμαστε εντελώς σίγουροι ότι, η Ελλάδα μπορεί να γίνει πολύ καλύτερη χώρα από την Ελβετία, αρκεί να το θελήσουν όλοι μαζί οι Έλληνες – τοποθετώντας στην ηγεσία της χώρας τους μία ικανή, έντιμη και ανιδιοτελή κυβέρνηση, η οποία να τους υπηρετεί ως οφείλει, αντί να την υπηρετούν μισώντας την ταυτόχρονα. Δυστυχώς όμως, οι Έλληνες δεν έχουν κατανοήσει ακόμη τι έχουν, τι κινδυνεύουν να χάσουν, καθώς επίσης πόσα θα μπορούσαν να κερδίσουν – εάν αποφάσιζαν να διώξουν τους εισβολείς«.
.

Ανάλυση

62
Η Ελλάδα αντιμετώπισε το 2010 μία κρίση ρευστότητας – με την έννοια πως δεν ήταν σε θέση να εξυπηρετήσει τα ληξιπρόθεσμα ομόλογα της. Οι βασικές αιτίες του προβλήματος της ήταν οι εξής:
(α) Η προκήρυξη πρόωρων εκλογών από την κυβέρνηση της ΝΔ το 2009, σε μία εποχή που μαινόταν η χρηματοπιστωτική κρίση, οπότε ήταν απαραίτητη η πολιτική σταθερότητα,
(β) η μη έγκαιρη επέκταση της λήξης των ομολόγων που έληγαν μαζικά το 2010, επίσης από την κυβέρνηση της ΝΔ – όπως στο παράδειγμα μίας επιχείρησης που εκδίδει μεταχρονολογημένες επιταγές κάνοντας το λάθος να λήγουν όλες μαζί τον ίδιο μήνα,
(γ) η διόγκωση των ελλειμμάτων από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που κέρδισε τις εκλογές μοιράζοντας κενές υποσχέσεις, γνωρίζοντας τα προβλήματα και χωρίς την ταυτόχρονη λήψη μέτρων, καθώς επίσης
(δ) ο διεθνής διασυρμός της Ελλάδας επίσης από το ΠΑΣΟΚ, όπου και οι δύο αυτές ενέργειες του οδήγησαν στις κερδοσκοπικές υποτιμήσεις της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας από τις εταιρείες αξιολόγησης, οπότε στην αδυναμία δανεισμού της.
Εν προκειμένω θεωρούμε πως η Ελλάδα αντιμετώπισε μία κρίση ρευστότητας και όχι φερεγγυότητας, αφενός μεν επειδή ο κρατικός Ισολογισμός της (περιουσιακά στοιχεία – υποχρεώσεις) ήταν σχεδόν ισοσκελισμένος, αφετέρου λόγω του ότι είχε λύσεις στη διάθεση της, χωρίς να καταφύγει σε τρίτους.
Όσον αφορά τον κρατικό Ισολογισμό, δυστυχώς η τότε κυβέρνηση όπως όλες οι προηγούμενες, δεν έκανε καν τον κόπο να τον καταρτίσει – εγγράφοντας στο ενεργητικό του τα περιουσιακά στοιχεία της χώρας που το ΔΝΤ αποτίμησε τότε στα 300 δις €, χωρίς τα ενεργειακά αποθέματα (πηγή). Εάν το έκανε, λαμβάνοντας επί πλέον μέτρα περιορισμού των ελλειμμάτων του προϋπολογισμού, τα οποία ακόμη και διογκωμένα δεν ήταν πολύ υψηλότερα από πολλές άλλες χώρες (για παράδειγμα, της Ισπανίας ήταν -11%, των Η.Π.Α.-10% κοκ., γράφημα), θα ανακτούσε η χώρα την εμπιστοσύνη των αγορών άμεσα.
30





Επεξήγηση γραφήματος: Εξέλιξη των ελλειμμάτων του προϋπολογισμού των Η.Π.Α. (μπλε στήλες, αριστερή κάθετος), σε σύγκριση με την Ισπανία (διακεκομμένη γραμμή, δεξιά κάθετος).
.
Σε σχέση με τις λύσεις, εάν η Ελλάδα είχε μία κυβέρνηση που θα μπορούσαν να εμπιστευθούν οι Πολίτες, τότε το πρόβλημα θα επιλυόταν άμεσα με την έκδοση εθνικών ομολόγων (ανάλυση 30.10.2009) – κάτι σχετικά εύκολο, αφού τότε οι τραπεζικές καταθέσεις ήταν περί τα 140 δις € υψηλότερες από σήμερα, ενώ οι ξένοι επενδυτές θα ήταν δυνατόν επίσης να συμμετέχουν, πολύ περισσότερο εάν τα ομόλογα αυτά ήταν εγγυημένα με τη δημόσια περιουσία.
Μία δεύτερη λύση θα ήταν ο μηδενισμός του δημοσίου χρέους με δικά μας μέσα (ανάλυση 09.09.2010) – υπενθυμίζοντας πως εκείνη την εποχή το ελληνικό ιδιωτικό χρέος ήταν αμελητέο (γράφημα), χαμηλότερο από της Γερμανίας, τα περιουσιακά στοιχεία των νοικοκυριών αποτιμούταν κατά 500 δις € περισσότερο (πηγή), οι τράπεζες ήταν ακόμη υγιείς, η αξία των επιχειρήσεων πολύ μεγαλύτερη, τα εισοδήματα των Ελλήνων κατά 35% υψηλότερα κοκ.
31
Με δεδομένο τώρα το ότι, η Ευρωζώνη υπό την ηγεσία της Γερμανίας αρνήθηκε αρχικά να δανείσει την Ελλάδα, η κυβέρνηση επέλεξε την υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ – την οποία ο τότε πρωθυπουργός είχε ήδη προετοιμάσει μυστικά από τις αρχές του 2009. Έτσι η Ελλάδα, με ένα δημόσιο χρέος της τάξης του 127% του ΑΕΠ της ή 299 δις € (τέλη του 2009), χωρίς τραπεζικό πρόβλημα και με αμελητέο ιδιωτικό χρέος, υποχρεώθηκε στην πολιτική των μνημονίων – τα οποία τελικά την κατέστρεψαν (1).
Συμπερασματικά, για την αύξηση του δημοσίου χρέους της έως το 2009 είναι υπεύθυνη αφενός μεν η ίδια η χώρα, αφετέρου η πολιτική της Γερμανίας (2) σε συνδυασμό με την αντίστοιχη της ΕΚΤ (3) – ενώ για τη μετέπειτα κατάρρευση της οικονομίας της η Τρόικα και τα λάθη της (4).
Όλα τα υπόλοιπα περί ανεύθυνης σπατάλης του δημοσίου και των ιδιωτών, πελατειακού κράτους, φοροδιαφυγής, διαφθοράς κοκ. είναι μεν σωστά, αλλά όχι όσον αφορά τις βασικές αιτίες της χρεοκοπίας της χώρας – με την έννοια πως εάν η Ελλάδα δεν είχε αυτά τα προβλήματα θα ήταν σε καλύτερη οικονομική θέση από την Ελβετία, χωρίς όμως να σημαίνουν πως θα πτώχευε, αφού η χρεοκοπία της ήταν καθαρά το αποτέλεσμα της κακής διαχείρισης των οικονομικών της, καθώς επίσης της ανοησίας ή/και προδοσίας των κυβερνήσεων της.
Τα μνημόνια   
Περαιτέρω, η Τρόικα χρηματοδότησε την Ελλάδα το 2010 για να διασωθούν οι γερμανικές και οι γαλλικές τράπεζες – μεταφέροντας τα χρέη της στους Ευρωπαίους κυρίως Πολίτες. Στη συνέχεια την υποχρέωσε να υπογράψει το PSI, έτσι ώστε να μην μπορεί να μετατρέψει τα χρέη της σε δραχμές, με την ταυτόχρονη υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας της (5).
Τα αποτελέσματα για την οικονομία της χώρας φάνηκαν στα τέλη του 2013, όπου το δημόσιο χρέος έφτασε στο 174,9% του ΑΕΠ από 127% το 2009 (ή στα 321 δις € από 299 δις € το 2009 παρά τη διαγραφή του 2011/12), το ΑΕΠ μειώθηκε από τα 231,1 δις € στα 181,1 δις €, το έλλειμμα έφτασε στο 12,25% το 2013, από 8,6% το 2012 και 10,1% το 2011 (6), η ανεργία κορυφώθηκε στο 27,4% το 2013 από 9,5% το 2009 (από 470.628 άτομα στα 1.374.054), το ακαθάριστο διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών κατέρρευσε κατά 35,4% μεταξύ των ετών 2007 και 2012 (έναντι 6,2% της Ιρλανδίας και 5,3% της Πορτογαλίας), η βιομηχανική παραγωγή εξαϋλώθηκε κοκ.
Συνεχίζοντας, το 2014 η χώρα επέστρεψε σε μία μικρή πορεία ανάπτυξης, λόγω της αλλαγής της πολιτικής των μνημονίων εκ μέρους της ΝΔ (1), ενώ κατάφερε να δανεισθεί ένα μικρό ποσόν από τις αγορές. Δυστυχώς όμως διενεργήθηκαν ξανά πρόωρες εκλογές με ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ, χάθηκε η πολιτική σταθερότητα, ακολούθησε μία καταστροφική διαπραγμάτευση, η κυβέρνηση δεν σεβάσθηκε καν το δημοψήφισμα αντιστρέφοντας το και τελικά υπέγραψε το τρίτο μνημόνιο που θεωρείται ως το πλέον αποικιοκρατικό στην ιστορία (7).
Λίγους μήνες αργότερα ακολούθησε η εκποίηση του τραπεζικού συστήματος, όπου χάθηκαν τα περίπου 41 δις € με τα οποία τις είχε κεφαλαιοποιήσει το δημόσιο, ενώ είχαν αυξήσει το χρέος – με αποτέλεσμα να έχει μετατραπεί πλέον η Ελλάδα σε μία ετερόφωτη αποικία των δανειστών της (8).
Το μέλλον της Ελλάδας με τα μνημόνια
Όλα τα παραπάνω αποτελούν ασφαλώς παρελθόν ενώ, σε σχέση με το μέλλον, εφόσον συνεχιστεί ο δρόμος των μνημονίων η Ελλάδα θα πάει πολύ καλά όσον αφορά τους νέους ιδιοκτήτες της – αφού αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει καμία χώρα στον πλανήτη που να είναι τόσο φτηνή, διαθέτοντας τέτοιες υλικές υποδομές και ανθρώπινο δυναμικό.
Η ακίνητη περιουσία είναι πάμφθηνη (οι τιμές θα πέσουν ακόμη περισσότερο όταν ξεκινήσουν οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί), οι μισθοί των εργαζομένων πολύ χαμηλοί, ενώ οι επιχειρήσεις, δημόσιες και ιδιωτικές, αποτιμούνται εξευτελιστικά – οπότε αποτελεί μεγάλη ευκαιρία για τους ξένους επενδυτές, ιδιώτες και κράτη.
Με δεδομένο δε το ότι, έχουν διενεργηθεί στο παρελθόν σημαντικές επενδύσεις σε υποδομές με τη συγχρηματοδότηση της ΕΕ (Αττική οδός, γέφυρα Ρίου, Ολυμπία οδός, Εγνατία οδός κλπ.), ενώ έχουν εξαγορασθεί και συνεχίζουν να εξαγοράζονται οι επιχειρήσεις της από ξένες εταιρείες σε εξευτελιστικές τιμές (ΟΤΕ, ΟΠΑΠαεροδρόμια, ΕΛΒΟ, λιμάνι Πειραιά, λιμάνι Θεσσαλονίκης, ΟΣΕ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΔΕΗ κοκ.), δεν υπάρχει καμία περίπτωση να αφεθεί η Ελλάδα στην τύχη της, πόσο μάλλον να εγκαταλείψει την ΕΕ – αφού ασφαλώς δεν είναι ανόητοι οι Γερμανοί και οι άλλοι να χάσουν τα χρήματα τους ή/και να μην κερδίσουν από τις επενδύσεις τους.
Εκτός αυτού διαθέτει σημαντικό υπόγειο πλούτο, ο οποίος είναι ακόμη ανεκμετάλλευτος,  μία εξαιρετικά πολύτιμη γεωπολιτική θέση, καθώς επίσης μεγάλα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα στους κλάδους της ποιοτικής γεωργίας, του τουρισμού και της ναυτιλίας – την αξία των οποίων, σε αντίθεση με όλους εμάς, γνωρίζουν πάρα πολύ καλά οι ξένοι, οπότε θα κάνουν τα πάντα αφενός μεν για να τα αποκτήσουν σε όσο το δυνατόν χαμηλότερες τιμές, αφετέρου για να τα εκμεταλλευθούν.
Στα πλαίσια αυτά, έχοντας υποχείριο τους όλες τις κυβερνήσεις, φροντίζουν ώστε να μην είναι σε θέση οι Έλληνες να κρατήσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία, καθώς επίσης να μετατραπούν σε φθηνούς σκλάβους χρέους – οπότε, για παράδειγμα, πιέζουν για την αύξηση των φορολογικών συντελεστών, εξαναγκάζοντας τις επιχειρήσεις να υπερχρεώνονται και να κλείνουν ή να εκποιούνται όσο-όσο.
Οι ίδιοι οι ξένοι βέβαια αδιαφορούν για το ύψος των φόρων, αφού έχουν τη δυνατότητα να τους αποφεύγουν με διάφορους τρόπους που δεν διαθέτουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις – όπως είναι η χρήση των φορολογικών παραδείσων, ο εκβιασμός των κυβερνήσεων κοκ. (υπενθυμίζουμε τα 500 εκ. ΦΠΑ που διαγράφηκαν από τη Hochtief στο Ε. Βενιζέλος).
Συμπερασματικά λοιπόν η Ελλάδα θα αρχίσει σύντομα να αναπτύσσεται με ραγδαίο ρυθμό, με τη διεξαγωγή επενδύσεων εκ μέρους των ξένων – αφού εξαγορασθεί μέσω των κατασχέσεων και πλειστηριασμών η ιδιωτική περιουσία που είναι υποθηκευμένη στις αφελληνισμένες τράπεζες, καθώς επίσης οι δημόσιες εταιρείες που έχουν ήδη υπερχρεωθεί και απαξιωθεί με τη βοήθεια των μνημονίων.
Την ίδια στιγμή, η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων θα υποφέρει ακόμη περισσότερο από τους πολύ χαμηλούς μισθούς, από τις συντάξεις πείνας, από την εκμετάλλευση των επενδυτών, από τα χρέη που θα αποπληρώνει έχοντας παράλληλα χάσει τα περιουσιακά της στοιχεία, από την υψηλή φορολόγηση, καθώς επίσης από την αύξηση του κόστους διαβίωσης (υγεία, παιδεία, ηλεκτρικό ρεύμα, νερό κοκ.).
Φυσικά η κυβέρνηση θα επιτύχει την ελάφρυνση του χρέους περί το 20% του ΑΕΠ έως το 2060 (πηγή), αφού είναι ασφαλώς αδύνατο να εξυπηρετηθούν τα τοκοχρεολύσια μετά το 2021 (γράφημα) – κάτι που όμως δεν θα βοηθήσει καθόλου τους Έλληνες, επειδή η «δαμόκλειος σπάθη» θα συνεχίσει να κρέμεται πάνω από το κεφάλι τους, με μηδενική την πιστοληπτική ικανότητα τους.

1
Εκτός αυτού, ίσως καταφέρει η Ελλάδα να δανειστεί από τις αγορές μετά το τέλος του τρίτου μνημονίου, με τη στήριξη της ΕΚΤ – επειδή οι Γερμανοί θέλουν να πάψουν να τη δανείζουν, αλλά να συνεχίζουν να επιβάλλουν μέτρα, ενώ τα επιτόκια θα μπορούσαν να είναι βιώσιμα εάν θα ήταν υψηλότερος ο ρυθμός ανάπτυξης.
Ολοκληρώνοντας, από τη μία πλευρά με την απειλή της χρεοκοπίας, του «τύχης» της Βενεζουέλας και του GREXITενώ από την άλλη με την κλιμάκωση των γεωπολιτικών απειλών εκ μέρους της Τουρκίας και όχι μόνο, όσο πλησιάζει ο τελικός του παιχνιδιού (μαζικές ιδιωτικοποιήσεις, κατασχέσεις και πλειστηριασμοί), οι Έλληνες θα πιέζονται στη γωνία – έτσι ώστε να μην διαδηλώνουν και να μην αντιδρούν, αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο στους επίδοξους νέους ιδιοκτήτες της χώρας τους.
Οι εναλλακτικές λύσεις
Ενδεχομένως η Ελλάδα να έχει ακόμη δύο λύσεις, όταν τελειώσει το τρίτο μνημόνιο στα μέσα του 2018 – προφανώς όμως όχι με τη σημερινή κυβέρνηση, επειδή μετά την «προδοσία» του Ιουλίου του 2015, έχει μετατραπεί σε υποχείριο των Γερμανών, χωρίς να το εγκρίνει ούτε το ίδιο της το κόμμα (επίσης όχι με την αξιωματική αντιπολίτευση, αφού στηρίζει προκαταβολικά την πολιτική των μνημονίων).
Η μία είναι η μετωπική σύγκρουση με τη γερμανική κυβέρνηση, έτσι όπως την έχουμε περιγράψει σε γενικές γραμμές σε άρθρο μας («αν ήμουν πρωθυπουργός») – όπου όμως οφείλουμε προηγουμένως να έχουμε έτοιμο ένα σχέδιο εξόδου από την Ευρωζώνη (χωρίς να το επιδιώξουμε αλλά για ώρα ανάγκης), καθώς επίσης να είμαστε πρόθυμοι να αναλάβουμε τα ρίσκα, επιλέγοντας ένα οδυνηρό τέλος αντί μία οδύνη δίχως τέλος, όπως είναι η κυλιόμενη χρεοκοπία μας.
Χωρίς εναλλακτικά σχέδια για τα πάντα στα συρτάρια μας, χωρίς την προθυμία ανάληψης ρίσκου, χωρίς αποφασιστικότητα, χωρίς θάρρος, χωρίς αγώνα, καθώς επίσης χωρίς διάθεση για σκληρή δουλειά, δεν μπορούμε να διαπραγματευθούμε με κανέναν και δεν είμαστε σε θέση να πετύχουμε τίποτα – ούτε καν το πιο απλό.
Η δεύτερη λύση είναι η προσπάθεια να ανταπεξέλθουμε μόνοι μας με τις υποχρεώσεις μας εν πρώτοις έως το 2021, χωρίς να προβούμε σε αναβολή πληρωμών, τουλάχιστον μέχρις ότου αποφασίσει το ευρωπαϊκό δικαστήριο για τις καταγγελίες και τις αγωγές μας – καταργώντας φυσικά τα μέτρα λιτότητας αφού θα έχει λήξει το τρίτο μνημόνιο, καθώς επίσης αυξάνοντας τη ρευστότητα στην οικονομία μας με την εισαγωγή ενός δικού μας παράλληλου νομίσματος (σε περίπτωση εκβιασμού εκ μέρους της ΕΚΤ, θα απαιτούταν η εθνικοποίηση των τραπεζών, κατά το παράδειγμα των Η.Π.Α. το 2008).
Η προσπάθεια μας αυτή δεν είναι ανέφικτη, ακόμη και χωρίς τη βοήθεια των αγορών, επειδή ο προϋπολογισμός μας είναι πλεονασματικός, καλύπτοντας τους τόκους – οπότε τα χρεολύσια θα μπορούσαν να εξυπηρετούνται μέσω εσωτερικού δανεισμού, με την έκδοση εθνικών ομολόγων εγγυημένων με περιουσιακά στοιχεία του δημοσίου (του ΤΑΙΠΕΔ δηλαδή, το οποίο θα μπορούσε επί πλέον να εισαχθεί στο χρηματιστήριο, με τα έσοδα της δημόσιας εγγραφής να οδηγούνται στο κράτος).
Προφανώς απαιτείται η στήριξη όλων των Ελλήνων, ειδικά αυτών που έχουν ακόμη μεγάλα εισοδήματα και καταθέσεις, κινδυνεύοντας να τα χάσουν – κάτι που είμαστε σίγουροι πως μπορεί να εξασφαλίσει μία έντιμη, επαρκής και ανιδιοτελής κυβέρνηση, αφού θα ήταν προς το συμφέρον τους.
Ολοκληρώνοντας, εάν τα καταφέρναμε, τότε η οικονομία της πάμπλουτης χώρας μας θα αναπτυσσόταν άμεσα, αφού μοιάζει με ένα τρομακτικά πιεσμένο προς τα κάτω ελατήριο – με αποτέλεσμα να αρχίσουν να αυξάνονται οι τιμές των περιουσιακών μας στοιχείων, να αμβλύνονται ως εκ τούτου τα προβλήματα των τραπεζών, να κινείται ο κλάδος των κατασκευών, να δημιουργούνται θέσεις εργασίας, να κλιμακώνεται η κατανάλωση οπότε οι επενδύσεις κοκ.
Τέλος τα έσοδα του δημοσίου θα αυξάνονταν χωρίς νέους φόρους, οι δαπάνες του θα μειώνονταν λόγω του περιορισμού της ανεργίας, ενώ το χρέος θα περιοριζόταν ως ποσοστό επί ενός μεγαλύτερου ΑΕΠ – κάτι που επίσης θα συνέβαινε με τα μη εξυπηρετούμενα χρέη, όπως στο παράδειγμα της Ιρλανδίας.
Επίλογος
Χωρίς καμία αμφιβολία μπορούμε να τα καταφέρουμε, αφού το πρόβλημα της πατρίδας μας είναι πολιτικό και διαχειριστικό, όσον αφορά την οικονομία. Με απλά λόγια, μας κυβερνούν διαχρονικά ανίκανες και ανεπαρκείς κυβερνήσεις, οι οποίες χρεοκόπησαν μία χώρα που, με ελάχιστη προσπάθεια, σχέδιο και σύνεση, θα μπορούσε να έχει ένα πολύ πιο υψηλό βιοτικό επίπεδο από την Ελβετία – αφού είναι μακράν πλουσιότερη και προικισμένη τόσο από τη φύση, όσο και από την ιστορία της.
Μπορούμε να τα καταφέρουμε τόσο εντός του ευρώ, όσο και εκτός – ενώ θα είμαστε υπέρ της Ευρωζώνης χωρίς κανένα δισταγμό, εάν δεν διαπιστώναμε πως μετατρέπεται σε γερμανική, εγκαταλείποντας σταδιακά τη δημοκρατία και κατευθυνόμενη στον ολοκληρωτισμό. Φυσικά χρειαζόμαστε τις κατάλληλες γεωπολιτικές συμμαχίες, αφού η οικονομία δεν μπορεί να τις εξισορροπήσει – κάτι που δυστυχώς δεν είμαστε σε θέση να αναλύσουμε, αφού δεν εμπίπτει στο δικό μας γνωστικό πεδίο, αν και έχουμε εκφράσει σκέψεις (ανάλυση).
Εάν το θελήσουμε όμως είμαστε σίγουροι πως θα τα καταφέρουμε, ενώ δεν μπορεί να μην έχουμε πεισθεί πια σχετικά με το ότι, η πολιτική της υποτέλειας, των υποκλίσεων και των μνημονίων μας οδηγεί στην απόλυτη καταστροφή – κυριολεκτικά στο σβήσιμο των Ελλήνων από τον πλανήτη, όπως άλλωστε έχει συμβεί με πολλούς άλλους λαούς στο παρελθόν.
.
Παράρτημα


πηγή:http://www.analyst.gr/2017/04/28/o-telikos-tou-stimenou-paixnidiou/