Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015

Η τριπλή παγίδα



ΕΙΚΟΝΑ---Ελλάδα
Η Ελλάδα είναι πλέον ολοκληρωτικά εγκλωβισμένη στο ευρώ, στο χρέος και στα μνημόνια, χωρίς καμία απολύτως ελπίδα διαφυγής – ενώ η οικονομική κρίση έχει διευρυνθεί σε πολιτική, πολιτισμική και κοινωνική, με οδυνηρές προοπτικές για το μέλλον

.
Η αισιοδοξία είναι αναμφίβολα η σημαντικότερη προϋπόθεση της οικονομικής επιτυχίας μίας χώρας. Οφείλει όμως να είναι ρεαλιστική, μη ουτοπική, να στηρίζεται δηλαδή σε πραγματικά δεδομένα, αφού διαφορετικά είναι αδύνατον να έχει αποτέλεσμα και διάρκεια.
Στα πλαίσια αυτά, κάτω από τις σημερινές συνθήκες, η δημιουργία κλίματος αισιοδοξίας στην Ελλάδα, δεν είναι καθόλου εύκολο να επιτευχθεί – όσο και αν προσπαθήσει κανείς, γνωρίζοντας πως στην αντίθετη περίπτωση η χώρα θα συνεχίσει να βυθίζεται στην κρίση, με τελικό προορισμό το χάος.
.

Ο εγκλωβισμός στο ευρώ

Η Ελλάδα, το 2010, ήταν σε πολύ καλύτερη οικονομική θέση – αφού η ανεργία ήταν ακόμη περιορισμένη, το ΑΕΠ ικανοποιητικό, η φοροδοτική ικανότητα των Ελλήνων δεν είχε εξαντληθεί, η αξία των ακινήτων ήταν υπερδιπλάσια από τη σημερινή, το ιδιωτικό χρέος από τα μικρότερα στην Ευρώπη, οι μισθοί, οι συντάξεις και τα εισοδήματα σε πολύ υψηλότερα επίπεδα, το κοινωνικό κράτος λειτουργούσε, οι επιχειρήσεις δεν είχαν ακόμη χρεοκοπήσει, οι τράπεζες ήταν από τις υγιέστερες διεθνώς κοκ.
Η χώρα ήταν λοιπόν σε θέση να εξυπηρετεί το δημόσιο χρέος της, εάν τα επιτόκια ήταν σε λογικά επίπεδα, ακόμη και αν υποθέσουμε πως η απότομη αύξηση του, σε σχέση με το 2008 και το 2009 (λόγω της πτώσης του ΑΕΠ, καθώς επίσης της σκόπιμης διόγκωσης των ελλειμμάτων), ήταν φυσιολογική – δεν εξυπηρετούσε δηλαδή σκοπιμότητες (γράφημα).
 .
Ελλάδα, χρέος – η εξέλιξη του χρέους της χώρας ως ποσοστό επί του ΑΕΠ, τη περίοδο 2006 – 2014.
 .
Εν τούτοις, η Ελλάδα ήταν η πρώτη αναπτυγμένη χώρα που οδηγήθηκε στο ΔΝΤ, για να διευκολυνθεί η είσοδος του στην Ευρωζώνη – ενώ η πολιτική που της επιβλήθηκε, επιδείνωσε κατά πολύ την οικονομία της, χωρίς καμία πλέον αμφιβολία (ανάλυση).
Εκτός αυτού, υποχρεώθηκε να υπογράψει στα τέλη του 2011 το εγκληματικό PSI το οποίο, μεταξύ πολλών άλλων δυσκολιών που της προκάλεσε, την εγκλώβισε στο ευρώ – αφού δεν επέτρεπε πλέον τη μετατροπή του εξωτερικού χρέους σε τυχόν εθνικό νόμισμα (έως τότε ήταν εφικτό, με μία απλή απόφαση της Βουλής).
Ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή λοιπόν η χώρα μας μπορούσε να επιστρέψει στη δραχμήεάν δεν εύρισκε άλλον τρόπο για να ανακτήσει τη χαμένη ανταγωνιστικότητα της, καθώς επίσης για να περιορίσει πληθωριστικά το δημόσιο χρέος της (η υποτίμηση της δραχμής κατά 50% θα μείωνε ανάλογα το πραγματικό χρέος, προκαλώντας αντίστοιχη ζημία στους πιστωτές της), η πόρτα έκλεισε ερμητικά – οπότε η Ελλάδα εγκλωβίστηκε οριστικά στο ευρώ.
.

Ο εγκλωβισμός στο δημόσιο χρέος

Την ίδια ακριβώς εποχή, με την υπογραφή του PSI, χάθηκε επίσης η δυνατότητα της πατρίδας μας να χρεοκοπήσει υιοθετώντας το εθνικό νόμισμα, αφού τα ομόλογα της, τα οποία μέχρι τότε υπάγονταν στο ελληνικό δίκαιο (90%), μετατράπηκαν σε αγγλικού δικαίου – ενώ οι διεθνείς τοκογλύφοι  εξοφλήθηκαν, με τις απαιτήσεις τους να τις αναλαμβάνουν πλέον τα «κράτη-εταίροι» της χώρας, τα οποία δεν ήταν (και δεν είναι) έντιμο να μην πληρωθούν (γράφημα).
.
Ελλάδα, χρέος – η σταδιακή μετάσταση του δημόσιου χρέος της χώρας, από ιδιώτες σε κράτη.
.
Έτσι, η Ελλάδα εγκλωβίστηκε οριστικά στο δημόσιο χρέος, αφού της απαγορεύθηκε ουσιαστικά το δικαίωμα της στη χρεοκοπία – το οποίο έχουν κάνει χρήση στο παρελθόν δεκάδες χώρες, μεταξύ των οποίων η Γερμανία, η Γαλλία και η Ρωσία.
Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για ένα αναφαίρετο δικαίωμα του καπιταλιστικού συστήματος, το οποίο δεν επιτρέπεται να στερείται από καμία επιχείρηση, από κανένα άτομο και από καμία χώρα (ανάλυση).
.

Ο εγκλωβισμός στα μνημόνια

Παρά τις δυσμενείς αυτές εξελίξεις, οι οποίες δημιούργησαν 1.500.000 ανέργους (70% μακροπρόθεσμους), οδήγησαν πάνω από 150.000 νέους να εγκαταλείψουν την Ελλάδα, προκάλεσαν τη χρεοκοπία εκατοντάδων χιλιάδων μικρομεσαίων επιχειρήσεων, κατέστρεψαν ολοκληρωτικά τον παραγωγικό ιστό της χώρας, διέλυσαν τα κοινωνικά ταμεία, παγίδευσαν έναν μεγάλο αριθμό εργαζομένων στη γκρίζα ζώνη (λίγο πριν την απόλυση), έδιωξαν τις ξένες επιχειρήσεις, μείωσαν απελπιστικά τις εξαγωγές, προκάλεσαν την εκρηκτική άνοδο των κόκκινων δανείων (πάνω από 100 δις €), εκτόξευσαν τις οφειλές απέναντι στο δημόσιο και στα ασφαλιστικά ταμεία (πάνω από 90 δις €), δημιούργησαν μία νέα «τρύπα» στα έσοδα του δημοσίου (4 δις € στο επτάμηνο του 2015), αύξησαν ιλιγγιωδώς τη φτώχεια κοκ., οι Έλληνες δεν αντέδρασαν – δεν αρνήθηκαν καν την αποπληρωμή του χρέους και δεν απαίτησαν τη χρεοκοπία της χώρας τους.
Ακόμη και τότε όμως, μέχρι πρόσφατα (τέλη του 2014), ήταν δυνατή η εξυπηρέτηση του χρέους, με τη βοήθεια της επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής, καθώς επίσης με τα βασικά επιτόκια της ΕΚΤ – όπως τεκμηριώθηκε με την ανάλυση μας «Η αλήθεια για τη διαγραφή χρεών».
Παρά τα τεράστια λάθη λοιπόν της πολιτικής που επέβαλλε στη χώρα η Τρόικα, σύμφωνα με τις δικές της «εξομολογήσεις», η Ελλάδα ήταν σε θέση να ανταπεξέλθει με τις υποχρεώσεις της – αρκεί να τηρούσε τις υποσχέσεις της η Κομισιόν (Γερμανία), σύμφωνα με τις οποίες εάν επιτυγχανόταν πρωτογενές πλεόνασμα το 2013, όπως και έγινε, θα διευκολυνόταν η αποπληρωμή του χρέους.
Εν τούτοις η Γερμανία, αφού προηγουμένως παραπλάνησε τον κ. Σαμαρά, αναγκάζοντας τον ουσιαστικά να αναγγείλει την εκδίωξη του ΔΝΤ, για δικές της σκοπιμότητες, αναίρεσε ξαφνικά τα υπεσχημένα – με αποτέλεσμα να εκτιναχθούν τα επιτόκια (spreads) των ελληνικών ομολόγων στα ύψη, καθώς επίσης να εξαγριωθεί το ΔΝΤ (αφού κατάλαβε φυσικά τα υπόγεια σχέδια της Γερμανίας, τα οποία προσπάθησε να πραγματοποιήσει έμμεσα, με τη  βοήθεια της Ελλάδας).
Έτσι έκλεισε ερμητικά η πόρτα των αγορών, από τις οποίες θα μπορούσε ίσως να δανεισθεί με βιώσιμα επιτόκια η Ελλάδα – οπότε το κακό τρίτωσε, αφού μετά τον εγκλωβισμό της στο ευρώ και στο χρέος, εγκλωβίστηκε και στα μνημόνια. Είναι προφανές λοιπόν πως δεν είχε πλέον καμία δυνατότητα να ξεφύγει από την παγίδα, αφού ακόμη και εάν δανειζόταν με 6% (τα επιτόκια σήμερα υπερβαίνουν το 8%), θα ήταν αδύνατον να εξυπηρετήσει τους τόκους – πόσο μάλλον τα χρεολύσια, τα οποία ουσιαστικά ανακυκλώνονται με την έκδοση ομολόγων.
Για παράδειγμα, η Ελλάδα πλήρωνε 6 δις € ετησίως για τόκους – με ένα επιτόκιο της τάξης του 2%. Εάν λοιπόν δανειζόταν με 6%, τότε οι ετήσιοι τόκοι, στο σύνολο του χρέους (320 δις €), θα ξεπερνούσαν τα 18 δις € – ένα ποσόν που ήταν και είναι αδύνατον να εξυπηρετήσει, ειδικά στην κατάσταση που την είχε οδηγήσει η Τρόικα.
Επομένως ήταν στην κυριολεξία φυλακισμένη, με κλειστές όλες τις εξόδους διαφυγής – οπότε εύλογα προβλεπόταν πως τα μνημόνια θα συνεχίσουν να υπάρχουν στο διηνεκές, σφραγίζοντας επίσημα την κατοχή της χώρας (άρθρο).
Στη συνέχεια, η νέα κυβέρνηση της αριστεράς που προκάλεσε απερίσκεπτα, εις βάρος της χώρας τις εκλογές, κερδίζοντας τες, αφενός μεν δεν τήρησε καμία από τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, αφετέρου οδηγήθηκε σε μία σειρά υπερβολικών λαθών και παραλείψεων – μέσω των οποίων τοποθετήθηκε κυριολεκτικά η «ταφόπλακα» στη χώρα.
Οι ενέργειες της ήταν τόσο λανθασμένες, ώστε να υποπτεύεται κανείς πως εξυπηρετούσαν ξένα συμφέροντα –καταλήγοντας τελικά να προσφέρει «γη και ύδωρ» στους δανειστές μέσω ενός τρίτου μνημονίου, καθώς επίσης να διαμελίσει το ίδιο της το κόμμα. Ένα δε από τα οδυνηρότερα αποτελέσματα της επτάμηνης διακυβέρνησης της ήταν η πλήρης καταστροφή της ελληνικής οικονομίας – μέσω της οποίας ολοκληρώθηκε η πολιτική, πολιτιστική και κοινωνική κατάρρευση της Ελλάδας.
Όσον αφορά τα μέτρα που ψήφισε, με τη βοήθεια των κομμάτων της αντιπολίτευσης, θα οδηγήσουν σε μία, πρωτοφανή στα ιστορικά χρονικά, ληστεία της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας – μεταξύ άλλων, με την υιοθέτηση νόμων που κατέστησαν τις τράπεζες απόλυτους κυρίαρχους των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών.
Φυσικά δεν θα είναι οι ελληνικές τράπεζες αυτές που θα λεηλατήσουν τους Έλληνες, αλλά οι ξένοι κερδοσκόποι – στους οποίους οι τράπεζες έχουν εκχωρήσει προ πολλού τις απαιτήσεις τους (τιτλοποιήσεις), με υποθήκες τόσο τα ακίνητα των ιδιωτών, όσο και τις ελληνικές επιχειρήσεις. Την ίδια στιγμή συνεχίζεται ο περιορισμός της ρευστότητας στην ελληνική οικονομία, κρίνοντας από τη μείωση του ενεργητικού των τραπεζών (γράφημα), οπότε κλιμακώνονται οι «συνθήκες ασφυξίας».
.
ΓΡΑΦΗΜΑ - Ελλάδα, τράπεζες, ισολογισμός
.
Στα πλαίσια αυτά, η οποιαδήποτε προσπάθεια της χώρας να ξεφύγει από την τριπλή παγίδα, στην οποία έχει οδηγηθεί σκόπιμα, είναι καταδικασμένη – ενώ αυτό που φαίνεται να απομένει στους Έλληνες, εάν δεν αλλάξουν τακτική, είναι η απόλυτη εξαθλίωση αυτών και των παιδιών τους, με την Ελλάδα «υπό ξένη κατοχή» στο διηνεκές.
.

Η χρεοκοπία

Ο Adam Smith, ο πατέρας της Οικονομίας, είχε διαγνώσει πριν από αρκετούς αιώνες το πρόβλημα, θεωρώντας πως μία χώρα, η οποία είχε φτάσει σε σημείο να αδυνατεί εντελώς να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις της, δεν είχε άλλη λύση από τη χρεοκοπία – συνοψίζοντας την άποψη του στο εξής:
«Όταν το δημόσιο χρέος υπερβαίνει ένα ορισμένο ύψος, τότε δεν υπάρχει ούτε ένα και μοναδικό παράδειγμα, από όσα γνωρίζω, όπου να επιτεύχθηκε ποτέ, με δίκαιο τρόπο, η εξ ολοκλήρου αποπληρωμή του.
Σε εκείνες τις σπάνιες περιπτώσεις που έγινε δυνατή σε κάποιο βαθμό η εξυγίανση των δημοσίων οικονομικών, συνέβη με τη χρήση της χρεοκοπίας  την οποία είχε παραδεχθεί κανείς ανοιχτά, χωρίς κανένα δισταγμό. Ακόμη και όταν υπήρξε συχνά μία ονομαστική επιστροφή του χρέους, στην πραγματικότητα επρόκειτο για μία ολοκάθαρη χρεοκοπία».
Ανεξάρτητα από τα παραπάνω, εμείς είμαστε ανέκαθεν υπέρ της αποπληρωμής του χρέους – το οποίο,υπό προϋποθέσεις, θα μπορούσαμε μέχρι πρόσφατα να εξυπηρετήσουμε (ανάλυση). Παρά το ότι λοιπόν η οικονομική κατάσταση της χώρας το 2014, συγκριτικά με τα προηγούμενα χρόνια, ήταν απελπιστικά χειρότερη, με αποκλειστική και μόνο ευθύνη της Τρόικας, υπήρχε η δυνατότητα – σε καμία περίπτωση όμως μετά την αναίρεση των υπεσχημένων από την Ευρώπη (Γερμανία), καθώς επίσης με την επιβολή των νέων υφεσιακών μέτρων.
Επομένως, το μόνο που απομένει στην Ελλάδα είναι η αναγγελία της επίσημης χρεοκοπίας της, με όλα τα ρίσκα που συνεπάγεται η σημερινή της κατάσταση – σύμφωνα με το συμπέρασμα του Adam Smith που φυσικά θεωρεί τον αργό θάνατο, στον οποίο οδηγείται μία υπερχρεωμένη χώρα, με την ίδια τελική κατάληξη, πολύ χειρότερο από την πτώχευση της.
Πόσο μάλλον όταν κατά τη διάρκεια του αργού θανάτου και μέχρι τον επιθανάτιο ρόγχο της, δρομολογείται η λεηλασία της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας της χώρας – με αποτέλεσμα την απόλυτη εξαθλίωση του πληθυσμού της, τον εγκλεισμό στις φυλακές των χιλιάδων οφειλετών που παράγει ασταμάτητα η λιτότητα, τη ραγδαία άνοδο της εγκληματικότητας και το «βομβαρδισμό» του κράτους πρόνοιας. Η τελική κατάληξη είναι  μία φυλετική εκκαθάριση, η οποία θυμίζει κυριολεκτικά μία γενοκτονία – όπως αυτές που οι διεθνείς οργανισμοί καταδικάζουν, ως συνήθως εκ των υστέρων.
Το πρόβλημα βέβαια εν προκειμένω είναι τι ακριβώς σημαίνει η χρεοκοπία μίας χώρας, η οποία προηγουμένως έχει εγκλωβιστεί σε ένα ξένο νόμισμα, σε ένα υποθηκευμένο δημόσιο χρέος, καθώς επίσης σε μία σειρά μνημονίων, με την Τρόικα στην κυβέρνηση της – απόλυτο κυρίαρχο του στημένου παιχνιδιού.
Η απάντηση στο δύσκολο αυτό ερώτημα δεν είναι καθόλου απλή, εάν θέλει κανείς να είναι υπεύθυνος – αφού η επιλογή του είναι ουσιαστικά μεταξύ δύο εξαιρετικά μεγάλων κακών, από τα οποία οφείλει να μαντέψει ποιο αποτελεί το μικρότερο.
Πρόκειται επομένως για μια πολύ δύσκολη απόφαση, την οποία λογικά δεν μπορεί και δεν πρέπει να  πάρει κανένα κόμμα μόνο του – αφού όποιο δρόμο και αν ακολουθήσει, την υποταγή δηλαδή της Ελλάδας στα καταστροφικά μνημόνια με την ελπίδα να ξεφύγει κάποια στιγμή, ή τη χρεοκοπία της με απρόβλεπτα επακόλουθα, κανένας Πολίτης δεν θα είναι ευχαριστημένος.
.

Επίλογος 

Θεωρούμε πως το δημόσιο χρέος της Ελλάδας δεν είναι ούτε επαχθές, ούτε επονείδιστο, στο συντριπτικά μεγαλύτερο ύψος του, με την ορθή ερμηνεία του όρου (ανάλυση) – παρά το ότι ένα μεγάλο μέρος του οφείλεται στους υπέρογκους τόκους του παρελθόντος, καθώς επίσης στην πολιτική διαφθορά, η οποία «μεγαλούργησε» με τη βοήθεια των διεθνών διαφθορέων (ανάλυση).
Η αιτία είναι το ότι δεν είχαμε δικτατορία, οπότε εμείς επιλέξαμε την πολιτική μας ηγεσία, καθώς επίσης τον καταναλωτικό δανεισμό, ο οποίος κοστίζει πανάκριβα – παρά το ότι γνωρίζαμε πως υγιής είναι μόνο εκείνος ο δανεισμός, ο οποίος χρησιμοποιείται αποκλειστικά και μόνο για επενδύσεις. Επομένως, δεν πρέπει να θεωρούμε πως δικαιούμαστε τη διαγραφή του – πόσο μάλλον για τρίτη συνεχή φορά, ενώ οι δύο προηγούμενες μας κόστισαν δυσανάλογα ανταλλάγματα, παραχωρήσεις και καταστροφικούς συμβιβασμούς.
Κατ’ επακόλουθο το μόνο που απομένει σε μία χώρα που θέλει να είναι ελεύθερη, με κάθε θυσία, δεν είναι άλλο από τη χρεοκοπία της εντός της Ευρωζώνης – από την επίσημη παραδοχή της πως είναι αδύνατη η πληρωμή του χρέους της, αφού δεν της παρέχονται οι προϋποθέσεις από τους δανειστές της. Εναλλακτικά η σκλαβιά της, η υποταγή της στα μνημόνια δηλαδή, με ιερή ευλάβεια και με την πιστή, τη «βασιλικότερη του βασιλέως» τήρηση όλων όσων υπαγορεύονται από αυτά.
Η συγκεκριμένη απόφαση, η επιλογή μίας από τις δύο παραπάνω εναλλακτικές δυνατότητες, δεν μπορεί φυσικά να ληφθεί από κανένα πολιτικό κόμμα μόνο του, ενώ απαιτεί τη λεπτομερή ενημέρωση, σε σχέση με τις συνέπειες ή με τις υποχρεώσεις της, καθώς επίσης τη σύμφωνη γνώμη της πλειοψηφίας των Ελλήνων – αφού διαφορετικά δεν θα μπορούσε να στηριχθεί από τους ίδιους, ως οφείλει, οπότε θα αποτύγχανε.
Περαιτέρω κατά την υποκειμενική μας άποψη το τρίτο μνημόνιο, χωρίς τη διαγραφή ενός μέρους του δημοσίου χρέους, ισοδύναμα αναπτυξιακά μέτρα εκ μέρους της Ευρώπης, καθώς επίσης  ισοδύναμα αναπτυξιακά μέτρα εκ μέρους της κυβέρνησης που θα προκύψει από τις εκλογές (ανάλυση), είναι  καταδικασμένο εκ των προτέρων να αποτύχει. Η αιτία είναι το ότι, θα βυθίσει ακόμη περισσότερο την Ελλάδα στην ύφεση, με αποτέλεσμα να εξελιχθεί σε ένα «αποτυχημένο κράτος» – ενώ οι Πολίτες είναι πλέον εξαντλημένοι και εύλογα δεν το αποδέχονται στην πλειοψηφία τους.
Ως εκ τούτου, είναι ουτοπικό να θεωρεί κανείς πως μπορεί να εφαρμοσθεί ως έχει, χωρίς τα παραπάνω «αντίμετρα», ακόμη και αν ήταν πράγματι το καλύτερο δυνατόν για την ελληνική οικονομία – κάτι που φυσικά δεν ισχύει, πόσο μάλλον όταν με την υπογραφή του έχουν παραδοθεί κυριολεκτικά τα κλειδιά της χώρας στους νέους ιδιοκτήτες της.
Συνοψίζοντας, η τρίτη, ενδιάμεση λύση θα ήταν ένα ηπιότερο τρίτο μνημόνιο (συμπεριλαμβανομένης της απομείωσης του χρέους), το οποίο θα συνοδευόταν από ισοδύναμα αναπτυξιακά μέτρα τόσο εκ μέρους της Ευρώπης, όσο και της Ελλάδας – εναλλακτικά η σκλαβιά, η πλήρης υποταγή δηλαδή στους όρους των δανειστών χωρίς αντιρρήσεις ή η χρεοκοπία εντός της Ευρωζώνης (ανάλυση).
Δυστυχώς, η λύση της δραχμής δεν υπάρχει – ενώ όλοι όσοι αναφέρονται στο εθνικό νόμισμα είτε έχουν πλήρη άγνοια αυτών που έχει υπογράψει η Ελλάδα, καθώς επίσης της οικονομικής της κατάστασης, είτε απλά δημαγωγούν, χωρίς αυτό να σημαίνει πως είναι κακοπροαίρετοι.
.
Black-Strip
Vassilis Viliardos
Ο κ. Βασίλης Βιλιάρδος είναι ένας σύγχρονος οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου – όπου και δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά για αρκετά χρόνια, με ιδιόκτητες επιχειρήσεις σε όλες τις πόλεις της Γερμανίας. Έχει  εκδώσει τρία βιβλία αναφορικά με την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, ενώ έχει δημοσιεύσει πάνω από 2.500 αναλύσεις σε ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα, με κέντρο βάρους την εθνική και διεθνή μακροοικονομία, καθώς επίσης το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
ΒιογραφικόΓια το πλήρες βιογραφικό σημείωμα του συγγραφέα, πατήστε εδώ.
( e-mail: viliardos@analyst.gr )- πηγή:Analyst.gr,

BAΡBΑΡΟΙ! Οι τζιχαντιστές των Βαλκανίων












Οι μπουλντόζες του Ράμα γκρέμισαν χθες στη Χειμάρρα τον Αγιο Αθανάσιο
Χρόνια πίσω, στις εποχές του Ψυχρού Πολέμου και του σκληρού καθεστώτος του «τείχους του αίσχους» του Χότζα, γυρίζει τις ελληνοαλβανικές σχέσεις η κυβέρνηση των Τιράνων.
Αντιγράφοντας τις τακτικές των τζιχαντιστών και θέλοντας να κάνει επίδειξη δύναμης στη Χειμάρρα, ο Εντι Ράμα έστειλε χθες ξημερώματα τις μπουλντόζες για να γκρεμίσουν τον ναό του Αγίου Αθανασίου στο χωριό Δρυμάδες, επιλέγοντας τη σύγκρουση με την Αθήνα, παρά τις δεσμεύσεις που είχε δώσει.
Ο Αλβανός πρωθυπουργός, λησμονώντας τη βοήθεια που έχουν προσφέρει διαχρονικά οι ελληνικές κυβερνήσεις στην Αλβανία, ώστε να αποκτήσει η γειτονική χώρα ευρωπαϊκή προοπτική, είχε αποκαλέσει γκαράζ την εκκλησία, απειλώντας την Ελλάδα ότι θα πάρει το μάθημά της, όπως και έπραξε. Οι μάσκες έπεσαν και η κυβέρνηση της Αλβανίας έδειξε το βάρβαρο πρόσωπό της.

Στην πρόκληση αυτή, που κλιμακωνόταν μέρα με τη μέρα από την πλευρά Ράμα με συνεχείς δηλώσεις που έριχναν λάδι στη φωτιά, αντέδρασαν τόσο το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών όσο και η Ν.Δ. και το Κόμμα Ενωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΚΕΑΔ). Διά στόματος του εκπροσώπου του Κωνσταντίνου Κούτρα, ήρθε η απάντηση του υπουργείου Εξωτερικών. «Η καταστροφή ιερών τόπων και αντικειμένων λατρείας ελάμβανε χώρα, μέχρι πρότινος τουλάχιστον, στον ευρύτερο χώρο της Μέσης Ανατολής και της Β. Αφρικής από τους τζιχαντιστές.
Σήμερα είδαμε αυτό να γίνεται πράξη και στη γειτονική χώρα, την Αλβανία» σχολίασε ο εκπρόσωπος, για να καταλήξει:
«Ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος. Για τις εν προκειμένω κινήσεις της Ελλάδας προς την Αλβανία και προς τη διεθνή κοινότητα θα ενημερωθείτε άμεσα» ανέφερε, υπονοώντας ότι ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς θα επιδιώξει άμεσα την καταδίκη της Αλβανίας.

Να μπλοκάρει η Αθήνα την ενταξιακή πορεία της Αλβανίας στην Ε.Ε. ζητεί ο υπεύθυνος του τομέα Εξωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Β΄ Αθηνών, Γιώργος Κουμουτσάκος: «Η καταπάτηση των θρησκευτικών ελευθεριών και δικαιωμάτων είναι μείζον ζήτημα. Δεν είναι διμερές ελληνοαλβανικό. Είναι πολύ ευρύτερο. Αφορά τις σχέσεις Αλβανίας - Ευρώπης. Ως τέτοιο θα αντιμετωπιστεί στο πλαίσιο της ενταξιακής πορείας της Αλβανίας. Και ο νοών νοείτω».

Το θέμα πήγε και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο επικεφαλής των ευρωβουλευτών της Ν.Δ. Μανώλης Κεφαλογιάννης, ενώ έντονη ήταν η διαμαρτυρία του Κόμματος Ενωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που εκπροσωπεί την εθνική ελληνική μειονότητα της Αλβανίας και συμμετέχει στο κυβερνητικό σχήμα. Το ΚΕΑΔ μιλά «για κρατικό βανδαλισμό, αυθαιρεσία, αλαζονεία, βία και υποκρισία» που απομακρύνουν τον αλβανικό λαό από το ευρωπαϊκό όνειρο.
Tέλος, η εκπρόσωπος των Ανεξάρτητων Ελλήνων Μαρίνα Χρυσοβελώνη μίλησε για ευθεία και θρασύτατη πρόκληση σε βάρος της ελληνικής μειονότητας.
Νίκος Ελευθερόγλου
πηγή:dimokratianews.gr, 

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ



Αποτέλεσμα εικόνας για φωτο εικονες παιδιων να διαβαζουν σε φροντιστηριο , σχολειο
Αποτέλεσμα εικόνας για φωτο εικονες παιδιων να διαβαζουν σε φροντιστηριο , σχολειο




















Αποτέλεσμα εικόνας για φωτο εικονες νεων σε ιδιαιτερα μαθηματα
Αποτέλεσμα εικόνας για φωτο εικονες παιδιων να διαβαζουν σε φροντιστηριο , σχολειο

   Βιολόγος, (κόρη συναδέλφου), με πολυετή εμπειρία και πολύ μεγάλες επιτυχίες,παραδίδει ιδιαίτερα μαθήματα:

  .  Βιολογίας (Γενικής παιδείας και κατεύθυνσης) σε μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου 


  .  Μαθηματικών σε μαθητές Δημοτικού και Γυμνασίου.

    
   Τιμές προσιτές.
    
   Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6949411981





Αποτέλεσμα εικόνας για φωτο εικονες πανεπιστημιου βιολογιας



Αποτέλεσμα εικόνας για φωτο εικονες πανεπιστημιου βιολογιας

Οριζόντιες περικοπές 5,2% έντεκα επικουρικών ταμείων



Πόσα χάνουν απο τις συντάξεις τους τα Σώματα Ασφαλείας, δικηγόροι ναυτικοί και συμβολαιογράφοι





Πόσα χάνουν απο τις συντάξεις τους τα Σώματα Ασφαλείας, δικηγόροι ναυτικοί και συμβολαιογράφοι

 Από τον Βασίλη Αγγελόπουλο 

Οριζόντιες περικοπές 5,2% «κρύβει» η υποχρεωτική ένταξη από την 1η Σεπτεμβρίου και μετά έντεκα επικουρικών ταμείων, στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ).

 Τα Ταμεία αυτά, που έχουν πάνω από 200.000 ασφαλισμένους και 122.000 συνταξιούχους, προστίθενται στο υπερ – επικουρικό με το 1.645.000 συνταξιούχους, λόγω μνημονιακής δέσμευσης.

 Οι περισσότεροι από τους συνταξιούχους των ταμείων αυτών προέρχονται από τα Σώματα Ασφαλείας (Αστυνομία, Πυροσβεστική, Λιμενικό). Επιβαρύνονται επίσης και οι συνταξιούχοι δικηγόροι, ναυτικοί, συμβολαιογράφοι, τεχνικοί τύπου και ελεύθεροι επαγγελματίες. 

Η μείωση στις συντάξεις έρχεται με το «καλημέρα», ως συνέχεια της αντίστοιχης περικοπής που έγινε πριν από ένα έτος στο ΕΤΕΑ. Το γεγονός ότι τα ταμεία αυτά θα λειτουργούν στο εξής, όπως τονίζεται σε σχετική υπουργική απόφαση που υπέγραψε ο υφυπουργός Εργασίας, Παύλος Χαϊκάλης με « ενιαία διοικητική και οικονομική οργάνωση», ανοίγει το δρόμο για συνεχόμενες περικοπές εάν διαπιστώνεται ανάγκη να περιοριστούν τα ελλείμματα. 

Υπενθυμίζεται ότι στο ΕΤΕΑ εντάσσονται τα εξής ταμεία:
 α) Τομείς του Κλάδου Επικουρικής Ασφάλισης του Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. (Τομέας Επικουρικής Ασφάλισης Υπαλλήλων Αστυνομίας Πόλεων (Τ.Ε.Α.Υ.Α.Π.), Τομέας Επικουρικής Ασφάλισης Ελληνικής Χωροφυλακής (Τ.Ε.Α.Ε.Χ.) και Τομέας Επικουρικής Ασφάλισης Υπαλλήλων Πυροσβεστικού Σώματος (Τ.Ε.Α.Υ.Π.Σ.).

 β) Kλάδος Επικουρικής Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών του Ο.Α.Ε.Ε. 

γ) Τoμέας Επικουρικής Ασφάλισης Αρτοποιών (Τ.Ε.Α.Α.) του Κλάδου Επικουρικής Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών του Ο.Α.Ε.Ε. δ) 

Τoμέας Επικουρικής Ασφάλισης Πρατηριούχων Υγρών Καυσίμων (Τ.Ε.Α.Π.Υ.Κ.) του Κλάδου Επικουρικής Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών του Ο.Α.Ε.Ε. 

ε) Τομέας Επικουρικής Ασφάλισης Μηχανικών και Εργοληπτών Δημοσίων Έργων του Κλάδου Επικουρικής Ασφάλισης του Ε.Τ.Α.Α. 

στ) Τομέας Ασφάλισης Συμβολαιογράφων (Τ.Α.Σ.) του Κλάδου Επικουρικής Ασφάλισης του Ε.Τ.Α.Α.

 ζ) Τομέας Επικουρικής Ασφάλισης Δικηγόρων (Τ.Ε.Α.Δ.) του Κλάδου Επικουρικής Ασφάλισης του Ε.Τ.Α.Α.

 η) Τομέας Επικουρικής Ασφάλισης Ιδιοκτητών Συντακτών και Υπαλλήλων Τύπου του Κλάδου Επικουρικής Ασφάλισης του Ε.Τ.Α.Π.-Μ.Μ.Ε.

 θ)Τομέας Επικουρικής Ασφάλισης Τεχνικών Τύπου Αθηνών & Θεσσαλονίκης του Κλάδου Επικουρικής Ασφάλισης του Ε.Τ.Α.Π.-Μ.Μ.Ε. 

ι) Κλάδος Επικουρικής Ασφάλισης Ναυτικών (Κ.Ε.Α.Ν.) του Ν.Α.Τ. 

 ια) Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης Προσωπικού Ιδρυμάτων Εμπορικού Ναυτικού (Τ.Ε.Α.Π.Ι.Ε.Ν.) αρμοδιότητας του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. 

Οι περικοπές αυτές έχουν ήδη δρομολογηθεί, χωρίς όμως να είναι γνωστή η ακριβής ημερομηνία εφαρμογής τους. Εάν προκύψει ανάγκη για νέες περικοπές στις επικουρικές συντάξεις, συνολικά στο ΕΤΕΑ, λόγω εφαρμογής της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος από τον Οκτώβριο και μετά, αυτή θα επηρεάσει και τα παραπάνω ταμεία. 



Πίνακας: Η μέση σύνταξη στα 11 Ταμεία που εντάσσονται στο ΕΤΕΑ

epikourikes5


www.dikaiologitika.gr

Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΩΝ ΣΟΥΛΙΩΤΩΝ ΣΤΟ ΣΕΛΤΣΟ (23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ1804)








 Πλήθος κόσμου προσήλθε, στην Ιερά Μονή Σέλτσου στην Κοιλάδα του Αχελώου, για να αποτίσουν ελάχιστο φόρο τιμής στους 1.148 Σουλιώτες μάρτυρες της Ελευθερίας,οι οποίοι πριν από 211 χρόνια σφαγιάστηκαν από τους τουρκοαλβανούς,μετά από έναν ηρωικό αλλά άνισο αγώνα, στο Σέλτσο  δίπλα από το Μοναστήρι της  Κοιμήσεως.

 Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους:

  . Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Άρτας, ο Βουλευτής του Σύριζα Βασίλειος Τσίρκας,ο  Βουλευτής της ΝΔ   Γεώργιος Στύλιος ο Δήμαρχος του Δήμου Γ.Καραϊσκάκη και οργανωτής της εκδήλωσης, ο Διοικητής του ΚΕΝ Άρτας, εκπρόσωπος της Αστυνομίας ,ο Δκτης της πυροσβεστικής Άρτας, αντιπροσωπεία ε.α. συναδέλφων της Ε.Α.Α.Σ./Παρ. Άρτας, περιφερειακοί και δημοτικοί σύμβουλοι  



    Η ομιλία της  φιλολόγου,Σχισμένου Αικατερίνης. 


ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΩΝ ΣΟΥΛΙΩΤΩΝ ΣΤΟ ΣΕΛΤΣΟ (23 Απριλίου 1804)
  


















Η ιστορία ποτέ δεν τελειώνει  
και ποτέ δεν είναι αρκετή για να μας διδάξει με τα όσα έχουν καταγραφεί. Πόσο μάλλον όταν ένας λαός σαν τον ελληνικό έχει μια ιστορία όχι απλώς αιώνων αλλά και καθοριστική για την ύπαρξη και εξέλιξη της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας ιστορίας, του πολιτισμού της και της ίδιας της ύπαρξης ως Ευρώπη και ευρωπαϊκής αυτοτέλειας. Σήμερα που τόσο λοιδορείται και υποβιβάζεται είναι ανάγκη να θυμόμαστε και να διδασκόμαστε. Τα ιστορικά γεγονότα δεν είναι τυχαία όσο και αν αυτά εκ πρώτης όψεως φαίνονται έτσι. Καταγράφουν το χαρακτήρα των λαών, τις αποφάσεις των ηγετών, την τόλμη και το ήθος των απλών ανθρώπων. Και οι Έλληνες, οι Σουλιώτες, εμείς οι Ηπειρώτες δεν ήμασταν ποτέ αυτονόητοι αλλά ως αδέσποτες σχεδίες αιώνες τώρα πλέουμε στους δύσκολους ανέμους της ανθρώπινης μοίρας και επιβιώνουμε στα άγρια βουνά και τους γκρεμούς μας που μας μιλάνε….

Ο Σέλτσος είναι η ιστορία μας και έμεινε θαμμένος για πάνω από 200 χρόνια στο περιθώριο και τη λησμονιά και μόλις τα τελευταία χρόνια αποκαταστήθηκε η ιστορική του σημασία  μιας και δεν βρίσκεται χρονολογικά στα πλαίσια της επίσημης κήρυξης της ελληνικής επανάστασης και στην οπτική εμβέλεια των ιστορικών μελετητών μας…..

Πρόκειται για μέγα ιστορικό γεγονός, που συντελέστηκε στον ιερό χώρο του απόκεντρου και απόμακρου μοναστηριού της Παναγίας της Σελτσιώτισσας, στις 23 Απριλίου του 1804.
Πραγματοποιήθηκε σε μια άβατη περιοχή του ορεινού συγκροτήματος Φρούσια ή Κοκκινόλακκος, στα ανατολικά όρια του του νομού Άρτας, λίγα χιλιόμετρα πιο πάνω από την ιστορική γέφυρα Κοράκου, έξι χιλιόμετρα βόρεια του οικισμού των Πηγών. Στην οχυρωμένη από τη φύση αυτή τοποθεσία του ιστορικού μοναστηριού του Σέλτσου, που αποτελούσε καταφύγιο και ορμητήριο των Κλεφταρματολών της περιοχής, παίχτηκε ο επίλογος της μεγαλύτερης καταστροφής των Σουλιωτών.

Η τραγωδία αυτή άρχισε να παίζεται από τις 13 Δεκεμβρίου του έτους 1803, όταν με τη συνθήκη αποχώρησης ξεριζώνονταν από τη γενέθλια γη .
Με λάθος απόφαση να χωριστούν σε τρία σώματα, διασπώντας τις δυνάμεις τους, γεγονός που διευκόλυνε τα ύπουλα εξοντωτικά σχέδια του Αλή Πασά.

Η πρώτη πράξη του δράματος έλαβε χώρα στο ένδοξο Κούγκι με πρωταγωνιστή το γενναίο καλόγηρο Σαμουήλ, που έβαλε φωτιά στη μπαρούτη και ανατινάχτηκε στον αέρα μαζί με τους εισελθόντες Τούρκους στο ναό.

Το δεύτερο, άτυχο τμήμα του Κουτσονίκα, δέχτηκε αιφνιδιαστική επίθεση στο Ζάλογγο και έπαθε μεγάλη καταστροφή. Οι περικυκλωμένες γυναίκες με τα μικρά παιδιά στην αγκαλιά πήραν την παράτολμη απόφαση να πέσουν στο γκρεμό, προτιμώντας τον έντιμο και τραγικό θάνατο παρά την σκλαβιά και ατίμωση.

Έτσι μετέτρεψαν το Ζάλογγο σε εθνικό και παγκόσμιο παράδειγμα των ελεύθερων λαών κι έγραψαν με ανεξίτηλα γράμματα μία από τις μεγαλύτερες και λαμπρότερες σελίδες ηρωισμού και αυτοθυσίας συγκλονίζοντας τους φιλελεύθερους λαούς της οικουμένης.

Με το ίδιο φως έλαμψε και στη Ρηνιάσα η θρυλική Σουλιώτισσα Δέσπω, αφού με τις νύφες και τα εγγόνια της ανατινάχτηκαν στου Δημουλά τον Πύργο, όταν κινδύνεψαν να αιχμαλωτιστούν και να ατιμαστούν από τα τουρκοαλβανικά στρατεύματα.

Το τρίτο σώμα των Μποτσαραίων, που κατευθυνόταν προς το Βουργαρέλι, μαθαίνοντας την τραγική είδηση των γεγονότων του Ζαλόγγου, αντιλήφθηκε το εξοντωτικό σχέδιο του Αλή να τους απειλεί και αποφάσισε να πορευτεί ανατολικότερα, αναζητώντας ασφαλέστερη περιοχή.
Η κατάσταση των γερόντων, των τραυματιών και των γυναικόπαιδων ήταν τραγική. Παραμονές Χριστουγέννων κατέφθαναν στη Βρεστενίτσα, στις σημερινές Πηγές κι εγκαθίστανται στο χώρο του μοναστηριού, στους φοβερούς γκρεμούς του ορεινού όγκου Νεγκόζι, δημιουργώντας πρόχειρα καταλύματα, συνάζοντας βιαστικά τροφές, πολεμοφόδια και αναγείροντας πρόχειρα αμυντικά έργα. Διάλεξαν τη δυσπρόσιτη περιοχή του Σέλτσου, γιατί πίστευαν ότι ήταν ανίκητοι σε δύσβατες ορεινές και κακοτράχαλες περιοχές και γιατί μπορούσαν εύκολα να συνάξουν τροφές από τις αποθήκες συγκέντρωσης του Αρματολικίου, που διαχειρίζονταν οι ίδιοι από το 1800.

Η επιλογή τους αυτή αποδείχτηκε μοιραία και λανθασμένη, γιατί παρείχε μια δύσβατη ατραπό προσέγγισης και καμιά οδό διαφυγής σε περίπτωση εγκατάλειψης ή ήττας τους.
Στην περιοχή αυτή δέχτηκαν ενωρίς την πρώτη επίθεση του Άγου Μπουχορδάρη και Μπεκήρ Τζουγαδούρη, στις 15 Ιανουαρίου του 1804 με 7.000 τουρκοαλβανούς και 1.000 έλληνες πολεμιστές από τα γειτονικά αρματολίκια που τάχτηκαν με το μέρος των Τούρκων. Στην επίθεση αυτή όχι μόνον αποκρούστηκαν οι επιτιθέμενοι τουρκοαλβανοί, αλλά υπέστησαν και μεγάλες απώλειες, γιατί το μέρος ήταν οχυρωμένο από τη φύση του και προστατευόταν εύκολα από τους οχυρωμένους Σουλιώτες.

Οι τουρκοαλβανοί αξιωματικοί μετά από το ταπεινωτικό αποτέλεσμα της επίθεσης άλλαξαν τακτική και απέκοψαν τους λιγοστούς δρόμους ανεφοδιασμού των Σουλιωτών, για να αναγκαστούν σε παράδοση από την έλλειψη τροφών και πολεμοφοδίων.
Ακολούθησε τρίμηνος αποκλεισμός όπου διαπιστώθηκε η ευφυία, η εφευρετικότητα και η πολεμική ικανότητα των Σουλιωτών, γεγονός που εξόργισε τον Αλή Πασά κι έστειλε δύο κατασκόπους στο μέρος των Σουλιωτών, να ερευνήσουν τα ευάλωτα σημεία και να διευκολύνουν τους τούρκους στρατηγούς στην εξόντωση των Σουλιωτών. Οι Εφιάλτες αυτοί πάντοτε υπαρκτοί στην ελληνική ιστορία ανακάλυψαν τα ευάλωτα και τρωτά σημεία άμυνας των Σουλιωτών και κάποια νύχτα κατέφυγαν στον τουρκικό τομέα για να διευκολύνουν τους τούρκους στρατηγούς.
 Επιτέθηκαν το πρωί της 23ης Απριλίου 1804 από όλα τα δυνατά σημεία. Οι κατάσκοποι οδηγούν κρυφά στα νώτα των Σουλιωτών φανατισμένες τουρκικές δυνάμεις και προσβάλλουν σε τρωτά σημεία τις Σουλιώτικες δυνάμεις του φυλακίου του Προφήτη Ηλία.
Σφοδρή, κατά κύματα, επίθεση εκδηλώθηκε στο προδομένο ταμπούρι, όπου οι νεκροί Τούρκοι σχημάτιζαν μεγάλους σωρούς, αλλά συνεχώς μείωναν τη φρουρά των Σουλιωτών μέχρι τον τελευταίο υπερασπιστή του και γίνονται κυρίαρχοι μετά από τετράωρο άνισο αγώνα.

Ταυτόχρονα λυσσώδης μάχη διεξάγεται και στο χώρο του μοναστηριού. Οι υπερασπιστές μπροστά στη μεγάλη πίεση οπισθοχωρούν στο μικρό χώρο έξω από το μοναστήρι, όπου διεξάγεται φονικότατη μάχη σώμα με σώμα, στην οποία οι γυναίκες χρησιμοποιούν ξύλα, πέτρες, μαχαίρια, δόντια, νύχια και ό,τι άλλο φονικό μέσο μπορούσαν.

Αμέσως 220 γυναικόπαιδα βάδισαν προς το φοβερό γκρεμό του Πέτακα και ρίχτηκαν στο βάραθρο προτιμώντας το θάνατο παρά την αιχμαλωσία και ατίμωση.

Άλλη μια ομάδα 180 γυναικόπαιδων βγήκε από το μοναστήρι και κατευθύνθηκε προς το ποτάμι καταδιωκόμενη από τούρκους στρατιώτες, με σκοπό να περάσει το ποτάμι και να ριχτεί προς τα μέρη της Θεσσαλίας. Το ποτάμι το βρήκαν πλημμυρισμένο, οπότε η πορεύτηκαν προς τη γέφυρα του Κοράκου, την οποία βρήκαν φρουρούμενη από τούρκικα ασκέρια.

Στο μεταξύ ο αγώνας στο μικρό χώρο του μοναστηριού συνεχίζεται με τη θυσία των Σουλιωτών, στον οποίο διαπρέπει η Ελένη Μπότσαρη και η οποία στο τέλος της άνισης μάχης κατηφόρισε προς το ποτάμι καταδιωκόμενη από άγρια στίφη τουρκοαλβανών. Φτάνοντας στο ποτάμι ρίχνεται στον αγώνα, ενθαρρύνει τους άντρες και όταν απόμεινε μόνη της, για να μην αιχμαλωτιστεί, ρίχνεται στα αφρισμένα νερά του ποταμού. Ένας Τούρκος, της προτείνει το όπλο του για να πιαστεί και να σωθεί. Η υπερήφανη Σουλιώτισσα πιάνει με το ένα χέρι της την κάνη του όπλου και με το άλλο τραβάει τον Τούρκο στα νερά, τον βυθίζει, τον πνίγει κι εκδικείται.

Από τους 1.400 αποκλεισμένους, κυρίως Σουλιώτες, αρκετοί αιχμαλωτίστηκαν και μόνον 80-100 άτομα διασώθηκαν. του τρίτου σώματος των Σουλιωτών στο Σέλτσο.

Ο Σέλτσος, ο τόπος της θυσίας των Σουλιωτών-είναι η ιστορία του αιματοβαμμένου τόπου μας που μας θυμίζει αγώνες-θυσίες-ολοκαυτώματα. Είναι ένα μάθημα παιδείας αξιών και επιλογών που και μεις δεν πρέπει να την ξεχνάμε αλλά να τιμούμε. Η θυσία και η ενέργεια τους, το ήθος τους μας διδάσκουν το θάρρος απέναντι σε ζοφερούς καιρούς και μέγιστους κινδύνους. Γιατί ο ελληνικός λαός δεν γονατίζει παρά μόνο μπροστά τους νεκρούς του. Και αυτοί οι νεκροί είναι πολλοί, αλλά πάνω απ΄ όλα είναι ήρωες και παρόντες γιατί εμείς είμαστε οι απόγονοί τους και οι κληρονόμοι αυτής της θυσίας που δεν πρέπει να πάει χαμένη. Τα βουνά αυτά είναι γεμάτα από κραυγές ηρώων που διακήρυξαν την ελευθερία μας και προσδιόρισαν την ταυτότητά μας. Η τιμή τους  είναι ύψιστο χρέος μας απέναντί τους. Η μνήμη τους η αιωνιότητά τους. Αυτός ο μικρός χώρος, ο Σέλτσος  η μεγάλη μας ιστορία.

Ο Θουκυδίδης στον Επιτάφιό του επισημαίνει τη σημασία των ιστορικών γεγονότων, που πρέπει να επαναλαμβάνονται ώστε να μένουν στη μνήμη μας για πάντα, ειδικά όταν πρόκειται για ηρωικό θάνατο υπέρ της πατρίδας όπως σ΄αυτό εδώ το μέρος. Το Σέλτσο.

Άνδρες πόλις και ου τείχη, ουδέ νήες ανδρών κεναί.
Θουκιδίδης






Εκδηλώσεις για τα 211 χρόνια από την αυτοθυσία στην Μονή Σέλτσου