Σάββατο, 23 Ιουλίου 2016

Απαιτούμενα δικαιολογητικά για τις Αγωγές






      Όσοι συνάδελφοι, επιθυμούν να συνεχίσουν με αγωγή τον δικαστικό αγώνα, προς το Ελεγκτικό Συνέδριο για τους ε.α. και προς το Διοικητικό Πρωτοδικείο για τους ε.ε. συναδέλφους, το παράρτημα μας έχει στη διάθεσή του όλα τα δικαιολογητικά που απαιτούνται για κάθε περίπτωση. 
        Το κόστος, στην περίπτωση της ομαδικής αγωγής, είναι 25 ευρώ και στην περίπτωση εφέσεως, εφόσον απαιτηθεί, 20 ευρώ

        Όσοι δεν έχουν την δυνατότητα εκτύπωσης των δικαιολογητικών μπορούν:


     α. Τα μέλη του παραρτήματός μας, να προσέρχονται στο Γραφείο μας για να λάβουν τα απαραίτητα δικαιολογητικά και να τους γίνει ενδελεχής ενημέρωση.

     β. Όσοι ανήκουν σε άλλους Νομούς,να επικοινωνούν μαζί μας τηλεφωνικά ή μέσω e-mail για να τους παρέχουμε, τόσο τις απαιτούμενες πληροφορίες, όσο και τον τρόπο αποστολής των δικαιολογητικών.

   




 Τα δικαιολογητικά είναι τα παρακάτω:























































Δώρον Άδωρον η Χαλάρωση των Capital Controls





Χαλάρωση στα capital controls με τη «βούλα» της ΕΚΤΚαλό… Ιούλιο για χαλάρωση στα capital controls



     Δώρον άδωρον είναι, για την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων, η χαλάρωση των  capital controls και αυτό γιατί:
     .  Η δυνατότητα ανάληψης μετρητών έως 840 ευρώ ανά δύο εβδομάδες είναι άνευ αξίας, καθόσον το συνολικό μηνιαίο ποσό παραμένει το ίδιο με αυτό που ισχύει μέχρι τώρα, δηλαδή τα 1.680 ευρώ.

     .  Οι περισσότεροι Έλληνες δεν, απολαμβάνουν μισθούς και συντάξεις που να υπερβαίνουν τα 1.680 ευρώ μηνιαίως και προσπαθούν με "νύχια" και με "δόντια" να επιβιώσουν τόσο αυτοί όσο και τα παιδιά τους, περιμένοντας μήπως φανεί στον Ελληνικό ορίζοντα, κάποια αχτίδα φωτός, ελπίδας και σωτηρίας, όχι τόσο για τους ίδιους αλλά για τα παιδιά τους, που αναγκάζονται, για να επιβιώσουν, να μεταναστεύσουν.

   Απλώς, για την ενημέρωσή σας, σας παραθέτουμε τις αλλαγές:

    .  Άρση της απαγόρευσης ανάληψης μετρητών όταν προέρχονται από νέες καταθέσεις σε μετρητά (νέο χρήμα).
    .  Πλήρης άρση της απαγόρευσης αποπληρωμής δανείων
    .  Αύξηση του ποσοστού  ανάληψης μετρητών από 10% σε 30% των ελεύθερων κεφαλαίων  που προέρχονται από το εξωτερικό.
    .  Δυνατότητα ανάληψης μετρητών έως 840 ευρώ ανά δύο εβδομάδες.
   .  Αύξηση στα όρια των Υποεπιτροπών των τραπεζών (έως 250 χιλιάδες ευρώ ανά ημέρα και ανά πελάτη είναι το σημερινό όριο) καθώς και των ποσών που θα μπορούν να εκτελούνται απευθείας από τις τράπεζες χωρίς την προϋπόθεση προηγούμενης ιστορικότητας (έως €20χιλ/ανά πελάτη/ανά ημέρα σήμερα).
  .  Αύξηση των ορίων στη χρήση των καρτών στο εξωτερικό με παράλληλο άνοιγμα, μέσω internet, πολλών διεθνών ιστοσελίδων, του συνόλου σχεδόν των διαδικτυακών αγορών.
  .  Αύξηση των  μηνιαίων ορίων τόσο των τραπεζών όσο και των Ιδρυμάτων Πληρωμών για την αποστολή εμβασμάτων έως 1.000 ευρώ.







"Θείο Δώρο", η κατάρρευση της Τουρκίας, για την Ελλάδα







Ο κενός ζωτικός χώρος της Τουρκίας «μήλον της έριδος» για έξυπνους παίκτες 


Η Ελλάδα μπορεί να γίνει το κέντρο μίας "γαλάζιας ζώνης" ασφάλειας και ευημερίας 

Τα όσα σήμερα συμβαίνουν στην Τουρκία αποτελούν μία τεραστίων διαστάσεων «έκρηξη» που αλλάζει τα δεδομένα και έχει την δυναμική να οδηγήσει τους γεωπολιτικούς, τους γεωστρατηγικούς και τους γεωοικονομικούς σχεδιασμούς σε αχαρτογράφητα νερά και να δημιουργήσει ένα ευρύτερο κλίμα ανασφάλειας, ενδεχομένως και... συγκρούσεων. 

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 

Για την ακρίβεια, η μεταβολή της Τουρκίας, ο εσωτερικός της πολιτικός αναθεωρητισμός, δημιουργεί ένα τεράστιο γεωπολιτικό κενό, το οποίο σε συνθήκες ντόμινο δημιουργεί μέγιστα ζητήματα στην γεωστρατηγική και την γεωοικονομία μετά των Βαλκανίων και της Μέσης και Εγγύς Ανατολής. Κι επειδή τα κενά δεν τα μισεί μόνο η φύση, αλλά και οι εκάστοτε παράγοντες που συμμετέχουν στην παγκόσμια σκακιέρα ισχύος, το αμέσως επόμενο διάστημα αναμένονται ισχυρές έως και βίαιες κινήσεις για την συμπλήρωση του κενού που δημιουργεί η πολιτική του απρόβλεπτου και μη συνεργάσιμου τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν.

Η Ελλάδα οφείλει να τοποθετηθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ώστε να εξασφαλίσει την οποιαδήποτε απόφαση – ενέργεια του ημιπαράφρονα ισλαμιστή τούρκου ηγέτη, ο οποίος είτε είναι πανικόβλητος μετά την αποτυχημένη απόπειρα απομάκρυνσής του από την εξουσία, είτε νιώθει ανίκητος μετά την επιτυχία του να παραμείνει ζωντανός αλλά και με τη δυνατότητα να αποκτήσει υπερεξουσίες… Και στις δύο περιπτώσεις, συνεπικουρούμενης της ιδιότυπης ιδιοσυγκρασίας και ψυχοσύνθεσης του τούρκου προέδρου, όλες οι γειτονικές με την Τουρκία χώρες νιώθουν πως ο κίνδυνος ενός «χαλίφη» Ερντογάν είναι ορατός όσο ποτέ άλλοτε.

Βέβαια, υπάρχουν κι εκείνες οι αναλύσεις των ειδικών επιστημόνων, πολιτικών και γεωπολιτικών αναλύσεων, που θέλουν να επιμένουν πως ο τούρκος πρόεδρος δεν καθιστά απειλή (τουλάχιστον για την Ελλάδα), αφού μόνο κατά την περίοδο που η Τουρκία βρισκόταν υπό τον απόλυτο έλεγχο και την εξουσία των Κεμαλιστών και των στρατοκρατών, υπήρξαν περιπτώσεις εξαγωγής των εσωτερικών προβλημάτων. Δυστυχώς, οι ίδιοι αναλυτές, για δικούς τους προφανώς λόγους, ξεχνούν πως κατά την περίοδο της εξουσίας του Ταγίπ Ερντογάν, με ευθύνη της Τουρκίας το περίφημο δόγμα Νταβούτογλου «των μηδενικών προβλημάτων της Τουρκίας με τους γείτονές της» μεταβλήθηκε σε «μηδενικών φίλων της Τουρκίας με τους γείτονές της». Σε κάθε περίπτωση, δε, η Τουρκία δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει κάθε μέσο και κάθε τρόπο για να μειώσει το κύρος έως και την γεωγραφική έκταση των γειτονικών της χωρών.

 Όσο αφορά την Ελλάδα, επί Ταγίπ Ερντογάν τα ελληνοτουρκικά προβλήματα έχουν διογκωθεί με υπαιτιότητα της Τουρκίας, η οποία δεν διστάζει πλέον να παρέμβει στα εσωτερικά της Ελλάδας θέτοντας ζητήματα για τους μουσουλμάνους της Θράκης, απαιτώντας να χτιστεί τζαμί στην Αθήνα (σε μία προσπάθεια χλευασμού προς την Ελλάδα προσφέρθηκε να πληρώσει και τα έξοδα του τζαμιού), απορρίπτει την ύπαρξη υφαλοκρηπίδας στο Καστελλόριζο και ως εκ τούτου διεκδικεί όλη την ελληνική ΑΟΖ που βρίσκεται ανατολικά της Κρήτης και νότια της Ρόδου, αμφισβητεί την ελληνικότητα της ΑΟΖ νότια της Κρήτης, αμφισβητεί την ελληνική εθνική κυριαρχία στο μισό Αιγαίο… Και εάν αυτά δεν είναι εξαγωγή προβλημάτων, αλλά μόνο στρατηγικές τακτικές εις βάρος της Ελλάδας, πρέπει, άραγε, να περιμένουμε την εκδήλωση της εξαγωγής των εσωτερικών προβλημάτων του Ερντογάν;

Η Ελλάδα, λοιπόν, οφείλει να τοποθετηθεί με απόλυτη επάρκεια τόσο διπλωματικά όσο και πολιτικά καλύπτοντας όλα τα θέματα ασφάλειας επί των συνόρων αλλά και στο εσωτερικό της προκειμένου να σταθεί με σχετική βεβαιότητα απέναντι στα όσα συμβαίνουν στην σπαρασσόμενη και βυθιζόμενη ταχύτατα στο χάος και τον ριζοσπαστικό ισλαμισμό Τουρκία.

Ταυτόχρονα, κι επειδή τα όσα συμβαίνουν στην Τουρκία αποτελούν μοναδική ευκαιρία για την Ελλάδα, η οποία βρίσκεται δίπλα στο τεράστιο κενό που δημιουργείται από την Τουρκία, θα πρέπει άμεσα να προχωρήσει στον σχεδιασμό μίας πρότασης η οποία θα τοποθετήσει την Ελλάδα ως βασικό χώρο και κέντρο ασφάλειας μίας ευρύτατης περιοχής που θα εκτείνεται Βαλκανίων και Μέσης Ανατολής. Είναι, πραγματικά, μοναδική η ευκαιρία δημιουργίας μίας ασφαλούς ζώνης που θα υποκαταστήσει σε μηδενικό σχεδόν χρόνο το κενό του ζωτικού χώρου της Τουρκίας. Μίας ζώνης ασφάλειας και ανάπτυξης. Μίας ευρύτατης περιοχής η οποία θα δώσει τη δυνατότητα σε ισχυρούς παίκτες να μην προβληματιστούν –απασχολώντας και πόρους- για την ευαίσθητη περιοχή των Βαλκανίων, να μην ανησυχήσουν για την επόμενη ημέρα μίας διαλυμένης ή πλήρως απομονωμένης Τουρκίας. 

Με μία τέτοια ουσιαστική πρόταση ικανοποιούνται οι ΗΠΑ που αντιμετωπίζουν μία δική τους εσωτερική πολιτική αναθεωρητισμού, ενώ έχουν μία γενικότερη πολιτική υποχώρησης λόγω και των οικονομικών τους προβλημάτων (τα οποία «ξεχάστηκαν» λόγω της ευρωπαϊκής κρίσης).

Επίσης, η ίδια πρόταση θα μπορεί να ικανοποιεί και τους σχεδιασμούς της Μόσχας, η οποία είναι αποφασισμένη να κάνει business κι όχι πόλεμο (εκτός αν προκληθεί ηθικά) και θα αποκτήσει πρόσβαση σε μία περιοχή «παλιών γνωστών», όπου θα έχει τη δυνατότητα αναθέρμανσης σχέσεων κάτω από νέες συνθήκες.

Παραδόξως, οι συγκυρίες θέλουν μία τέτοια ελληνική πρόταση να αντιμετωπίζεται θετικά και από το Ισραήλ, το οποίο επιθυμεί να στείλει στην ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας το δικό του φυσικό αέριο. Μάλιστα, οι πρόσφατες σκέψεις για χρήση της Τουρκίας στην μεταφορά του Ισραηλινού αερίου στην Ευρώπη διαλύονται όχι μόνο εξαιτίας των όσων σήμερα συμβαίνουν στην Τουρκία, αλλά κι επειδή αποκαλύφθηκαν τα Τουρκικά WikiLeaks, στα οποία καταγράφονται τα σχέδια της Τουρκίας για βομβαρδισμό του Ισραήλ με πυραύλους. Και αυτό είναι κάτι στο οποίο δεν μπορεί να αδιαφορήσει ή να διαγράψει η Ισραηλινή ηγεσία. Το Τελ Αβίβ, εξάλλου, γνωρίζει πως η σημερινή κατάσταση της Τουρκίας είναι τέτοια που θα χρειαστούν αρκετά χρόνια για να μεταβληθεί σε ένα αρχικά σταθερό και στη συνέχεια ασφαλές περιβάλλον. Κι επειδή πρώτοι οι Ισραηλίτες γνωρίζουν καλύτερα από όλους πως «ο χρόνος είναι χρήμα», το οποίο θα χαθεί σε μία πολιτική απόφαση αναμονής επαναφοράς της Τουρκίας στην σταθερότητα, θεωρείται πάρα πολύ πιθανή έως βέβαιη η συγκατάβαση του Ισραήλ, σε αποδοχή της Ελλάδας όχι μόνο ως στρατηγικού συνεταίρου για την εξόρυξη του φυσικού αερίου, αλλά και ως στρατηγικού γεωπολιτικού παίκτη που θα αποτελεί παράγοντα ασφάλειας και σταθερότητας σε μία αρκετά μεγάλη περιοχή.

Ένας «παίκτης» που είχε ήδη προετοιμάσει το έδαφος για επέκτασή του σε όλη αυτή την περιοχή, είναι και η Γερμανία. Όμως, τα βρώμικα πολιτικά και οικονομικά παιχνίδια του Βερολίνου, δημιούργησαν συνθήκες διάλυσης για την Ε.Ε. και αποδυνάμωσαν την ό,ποια σκέψη να εισαχθεί η Γερμανία σε ένα γεωπολιτικό παιχνίδι πέραν της περιοχής Ρηνανίας – Βεστφαλίας. Εξάλλου, ΗΠΑ και Ρωσία, δεν δείχνουν να εμπιστεύονται την γερμανική υπεροψία για να τοποθετήσουν το Βερολίνο ως ισότιμο παίκτη σε ένα τόσο μεγάλης έκτασης σχέδιο, αλλά ούτε και επιθυμούν -η κάθε πλευρά για τους δικούς της λόγους- η Γερμανία να βρεθεί μαζί τους στο ίδιο τραπέζι (οι ΗΠΑ δεν θέλουν την Γερμανία να εξαρτάται από το ρωσικό φυσικό αέριο, αλλά ούτε και η Ρωσία θέλει η Γερμανία να αποκτήσει ρόλο στην εξόρυξη και στην ροή ενέργειας από την Αν. Μεσόγειο προς την Ευρώπη).

Το «δώρο», λοιπόν, του Ερντογάν προς την Ελλάδα, είναι τεράστιο. Όμως, η παρούσα πολιτική σκηνή της χώρας είτε δεν μπορεί να το υλοποιήσει, είτε δεν μπορεί να το κατανοήσει, είτε δεν έχει γενικότερα τα εχέγγυα (ιδεολογικά και ηθικά) να προχωρήσει στον σχεδιασμό και την κατάθεση πρότασής του. Η πολιτική αστάθεια που τείνει να γίνει χαρακτηριστικό γνώρισμα της Ελλάδας, με υπαιτιότητα διαπλεκόμενων και διεφθαρμένων πολιτικών προσώπων και πολιτικών κομμάτων. Αν και αυτά τα χαρακτηριστικά είναι βασικά εργαλεία για την ικανοποίηση – υλοποίηση σχεδίων των ισχυρών, η έκταση και η σοβαρότητα της συγκεκριμένης πρότασης απαιτεί ουσιαστική πολιτική καινοτομία, δηλαδή οι ισχυροί συνομιλητές της Ελλάδας προτιμούν στην περίπτωση αυτή να συνεργαστούν με έντιμη και σοβαρή κυβέρνηση, η οποία δεν θα εξαγοραστεί από κανέναν εμπλεκόμενο και δεν θα επηρεάσει την ουσιαστική μεταξύ τους συμφωνία. 
Ουσιαστικά, λοιπόν, αναζητείται πολιτική -τρόπος- ώστε να αναδειχθεί εκείνο το πολιτικό προσωπικό και εκείνη η πολιτική δύναμη, με την οποία οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να συνομιλήσουν για δουλειές και να προσφέρουν με τη σειρά τους σοβαρά ανταλλάγματα που θα εξασφαλίσουν την με ταχύτατους ρυθμούς οικονομική ανάκαμψη και την σταθερότητα αλλά και την ασφάλεια που οι ίδιοι επιθυμούν.

Αυτή η μοναδική ευκαιρία – δώρο προς την Ελλάδα από τον Ερντογάν, ήδη έγινε ορατή με τις δηλώσεις του κ. Λιου, που θέλει γρήγορη τακτοποίηση της μείωσης του ελληνικού χρέους για επαναφορά της Ελλάδας στην ομαλότητα. 

Θα μπορέσει, άραγε, να συνταχθεί και να παρουσιαστεί έγκαιρα, με πλήρες πολιτικό πρόγραμμα αυτή η απαραίτητη έντιμη πολιτική δύναμη στην Ελλάδα, για να θέσει στο τραπέζι την πρόταση που θα λειτουργήσει καταλυτικά στην αποφυγή ενός μεγάλου πολέμου (πριν ή μετά τις αμερικανικές εκλογές) στην περιοχή της Μέσης Ανατολής;
Εάν η Ελλάδα δεν μπορέσει να εκμεταλλευθεί αυτή την μοναδική ευκαιρία (θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως «θείο δώρο») τότε πολύ δύσκολα θα μπορέσει να αποφύγει την μανία του «χαλίφη» Ερντογάν, που θα θελήσει να επανακάμψει μαινόμενος, αναζητώντας μία νίκη για να ικανοποιήσει τους οπαδούς του που διψάνε για αίμ
α...


πηγή:Ας Μιλήσουμε Επιτέλους


Η μάχη των συντάξεων



ΕΙΚΟΝΑ---Σύνταξη



Η εικόνα τώρα των συντάξεων φαίνεται από το γράφημα που ακολουθεί (πηγή) – όπου σε τελική ανάλυση αυτό που έχει σημασία είναι το συνολικό ποσόν που δαπανά το δημόσιο κάθε έτος, για να τις εξυπηρετεί.Πιθανολογούμε δε ότι, δεν συμπεριλαμβάνονται οι 250.000 περίπου αιτήσεις για νέες συντάξεις – η επιπρόσθετη δαπάνη για τις οποίες θα κάνει το πρόβλημα πραγματικά εφιαλτικό.
ΓΡΑΦΗΜΑ - συντάξεις, κλιμάκωση

.Όπως συμπεραίνεται από το γράφημα, η ετήσια δαπάνη φτάνει στα 28 δις € – άρα στο 16% περίπου του ΑΕΠ της χώρας μας. Το ποσόν αυτό είναι αδύνατον να εξυπηρετείται στο διηνεκές, χωρίς να καταρρεύσει το ασφαλιστικό μας σύστημα – οπότε κάτι πρέπει να συμβεί, ανεξάρτητα από το εάν επιμένουν ή όχι οι δανειστές.
Κάτι ανάλογο με τα παραπάνω θα μπορούσε κανείς να τεκμηριώσει, όσον αφορά το δίκιο των δανειστών επειδή, όπως φαίνεται από το γράφημα που ακολουθεί, η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό συντάξεων στην ΕΕ σε σχέση με το ΑΕΠ της – ακολουθούμενη από χώρες που ευρίσκονται επίσης στα όρια της χρεοκοπίας, όπως η Ιταλία και η Πορτογαλία. Πολλές από τις επόμενες έχουν ανάλογα μεγάλα οικονομικά προβλήματα, είτε όσον αφορά το δημόσιο χρέος τους (ΑυστρίαΓαλλία), είτε το ιδιωτικό (Δανία, ΟλλανδίαΦιλανδία) είτε και τα δύο, σε συνδυασμό με το χαμηλό ρυθμό ανάπτυξης τους.


ΓΡΑΦΗΜΑ - συντάξεις, κόσμος



Υπάρχει όμως μία παράμετρος στο θέμα των συντάξεων, εξαιρετικά σημαντική: το ΑΕΠ μας μειώθηκε από τα 240 δις € στα 180 δις €. Εάν παρέμενε στα 240 δις €, χωρίς να περιορισθεί δηλαδή όπως σε όλες τις άλλες χώρες (μόνο στην Ελλάδα μειώθηκε σε τέτοιο βαθμό), τότε το ποσοστό των συντάξεων θα ήταν της τάξης των 11,7% – κάτω από το μέσον όρο της ΕΕ των 28, ο οποίος είναι 12,5%.
Με απλά λόγια, πρώτα μας μείωσαν το ΑΕΠ με τα μνημόνια και τώρα μας κατηγορούν πως οι συντάξεις είναι πολύ υψηλές. Εν τούτοις σήμερα είναι γεγονός, οπότε πρέπει να αντιμετωπιστεί – αν και χωρίς ανάπτυξη, όπως συμβαίνει με όλα σχεδόν τα υπόλοιπα προβλήματα της Ελλάδας, δεν φαίνεται να είναι δυνατόν. 
πηγή:http://www.analyst.gr/









Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2016

Δεν υπάρχουν μειώσεις στις συντάξεις και τα μερίσματα Αυγούστου





Εικόνα για το αποτέλεσμα ειδήσεων    Το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, ανάρτησε στην ιστοσελίδα του, το ύψος των καταβαλλόμενων συντάξεων του μηνός Αυγούστου, που θα πληρωθούν στις 28 Ιουλίου. 
    
  Μετά από έλεγχο που κάναμε τόσο εμείς όσο και αρκετοί συνάδελφοι αρκετοί, διαπιστώσαμε  ότι, δεν υπάρχει καμιά απολύτως μείωση.
   
  

Οι Άθλιοι της Ελλάδας




poverty paintings




Μισθοί «χαρτζιλίκι» για χιλιάδες εργαζόμενους σύμφωνα με το υπουργείο Εργασίας.. 126.956 εργαζόμενοι αμείβονται με μικτό μηνιαίο μισθό έως 100 ευρώ.. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της ΕΕ όπου ο κατώτατος μισθός μειώθηκε, κατά τη διάρκεια της κρίσης.. Φορολογία και μείωση μισθών οδήγησαν στην κατάρρευση της οικονομικής δραστηριότητας.. Δεν υπάρχει κοινωνικό δίχτυ εάν το πλαίσιο για την προστασία έναντι των απολύσεων γίνει πιο ελαστικό


Μισθούς πείνας λαμβάνουν χιλιάδες εργαζόμενοι στη χώρα μας σύμφωνα με όσα προκύπτουν από το ενημερωτικό σημείωμα του υπουργείου Εργασίας προς τη Διεθνή Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων, στο οποίο απεικονίζονται οι πρόσφατες μεταρρυθμίσεις και η κατάσταση στην ελληνική αγορά εργασίας.
Στο ενημερωτικό σημείωμα, σύμφωνα με πληροφορίες, εκφράζεται η πεποίθηση ότι οι απαραίτητες εργασιακές μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να επικεντρωθούν στην επιστροφή της Ελλάδας στην κανονικότητα του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου, με ιδιαίτερη έμφαση στην ενίσχυση του κοινωνικού διαλόγου και των συλλογικών διαπραγματεύσεων.
Κατώτατος μισθός
Στο ενημερωτικό σημείωμα, υπογραμμίζεται ότι, «με σκοπό την αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας, μέσω της μείωσης του κόστους εργασίας και τη διευκόλυνση της επανένταξης των ανέργων στην αγορά εργασίας, ο ονομαστικός κατώτατος μισθός μειώθηκε κατά 22% και εισήχθη, το 2012, ακόμα χαμηλότερος μισθός (13% κάτω από το ελάχιστο) για τους νέους κάτω των 25 ετών. Επιπλέον, εισήχθη, το 2013, ένας νέος μηχανισμός καθορισμού του μισθού, που προβλέπει τον καθορισμό του κατώτατου μισθού από την κυβέρνηση αντί των κοινωνικών εταίρων.
Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου, τα οποία παρουσιάζει η Ναυτεμπορική,126.956 εργαζόμενοι αμείβονται με μικτό μηνιαίο μισθό έως 100 ευρώ.Συνολικά 343.760 εργαζόμενοι αμείβονται με μηνιαίους μισθούς από 100 έως και 400 ευρώ μικτά. Ουσιαστικά πρόκειται για εργαζόμενους με συμβάσεις εργασίας μερικής απασχόλησης ή εκ περιτροπής εργασία 2, 3 ημερών την εβδομάδα ή ακόμη και μερικών ωρών την εβδομάδα. Επίσης η ίδια πηγή αναφέρει ότι βάση στοιχείων του ΙΚΑ, ο μέσος μισθός για μερική απασχόληση κυμαίνεται από 400 ευρώ μικτά έως και 420 ευρώ μικτά το μήνα. Από τα στοιχεία αυτά προκύπτει ότι στην Ελλάδα ο αριθμός των νεόπτωχων εργαζομένων που αμείβεται με μισθούς έως και 510 ευρώ μικτά ανέρχεται συνολικά σε 432.033 άτομα.
Παράλληλα στο σημείωμα του υπουργείου, σύμφωνα με τις πληροφορίες του Αθηναϊκού Πρακτορείο, επισημαίνεται ότι σε συνδυασμό με τη βαριά φορολογία, τη μείωση των συντάξεων και των προνοιακών επιδομάτων και τις μεταβολές του δείκτη τιμών, η μείωση των μισθών, ιδιαίτερα του κατώτατου μισθού, οδήγησε στην κατάρρευση της οικονομικής δραστηριότητας, επισημαίνεται στο σημείωμα που απευθύνεται στη Διεθνή Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων.
Συγκεκριμένα, η σωρευτική μείωση του ΑΕΠ ανήλθε στο 25% από το 2008, ενώ οι εργαζόμενοι έχασαν περίπου το 50% της αγοραστικής τους δύναμης, το οποίο οδήγησε σε σημαντική μείωση της εσωτερικής ζήτησης. Επιπλέον, η εισοδηματική ανισότητα έχει αυξηθεί και τα νοικοκυριά που βρίσκονται στο κατώτατο επίπεδο της εισοδηματικής κλίμακας έχουν υποστεί σχετικώς μεγαλύτερες απώλειες στο πλαίσιο της συνολικής μείωσης των εσόδων που καταγράφεται στην οικονομία. Οι μειώσεις του κατώτατου μισθού όχι μόνο απέτυχαν να διευκολύνουν την επανείσοδο των ανέργων στην αγορά εργασίας, αλλά, αντίθετα, οδήγησαν σε μία άνευ προηγουμένου αύξηση των επιπέδων της ανεργίας.
Επιπλέον, τα υψηλά επίπεδα της ανεργίας των νέων, καθώς και η απότομη μείωση του κατώτατου μισθού, σε συνδυασμό με την εισαγωγή ενός ακόμα χαμηλότερου μισθού για τους νέους κάτω των 25 ετών, οδήγησε σε σημαντική αύξηση στις μεταναστευτικές ροές των νέων εργαζομένων υψηλής ειδίκευσης. Συγκεκριμένα, σύμφωνα τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, κατά τη διάρκεια της περιόδου 2008-2013, 427.000 Έλληνες μετανάστευσαν σε αναζήτηση υψηλότερων αποδοχών και καλύτερων κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών, ενώ οι ετήσιες ροές διπλασιάστηκαν, μετά το 2010.
Ως αποτέλεσμα, η Ελλάδα δεν ήταν σε θέση να κάνει χρήση του ανθρώπινου κεφαλαίου της με υψηλή εξειδίκευση, το οποίο θα μπορούσε να συμβάλει σημαντικά στη βελτίωση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας.
Επιπλέον, σύμφωνα με συγκριτικά στοιχεία, η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της ΕΕ όπου ο κατώτατος μισθός μειώθηκε, κατά τη διάρκεια της κρίσης. Αντίθετα, κατά την ίδια περίοδο, ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε κατά 11,3% στο Ηνωμένο Βασίλειο, 8,2% στο Βέλγιο, 7,6% στη Γαλλία, 5,6% στην Ολλανδία και πάνω από 20% σε ορισμένες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Επίσης, άλλες οικονομίες που επηρεάστηκαν σημαντικά από την παγκόσμια ύφεση, μπόρεσαν να αυξήσουν τον κατώτατο μισθό - στην Πορτογαλία και την Ισπανία αυξήθηκε κατά 2%».
Για τις απεργιακές κινητοποιήσεις
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, στο εν λόγω ενημερωτικό σημείωμα τονίζεται ότιυπάρχει μία βαθιά ριζωμένη κοινωνική συναίνεση μεταξύ όλων των κοινωνικών εταίρων και των πολιτικών κομμάτων, που ενισχύεται από το εμπειρικό δεδομένο ότι δεν απαιτούνται ουσιαστικές αλλαγές αναφορικά με τις ομαδικές απολύσεις και το νόμο για τις απεργιακές κινητοποιήσεις.
Επίσης όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, «η ελληνική κυβέρνηση θεωρεί αυταπόδεικτο γεγονός ότι οι «βέλτιστες πρακτικές» που πρέπει να ληφθούν υπόψη από την Επιτροπή, πρέπει να περιλαμβάνουν μόνο αυτές που συμμορφώνονται με το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο, με την έννοια των πρόσφατων δηλώσεων του προέδρου Γιούνκερ για μία νέα Ευρώπη που θα παίρνει ΑΑΑ στην κοινωνική αξιολόγηση».
Με βάση τις πληροφορίες του Αθηναϊκού Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, στο ενημερωτικό σημείωμα επισημαίνονται μεταξύ άλλων ότι «το έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών εξαλείφθηκε σε έξι χρόνια, αλλά είναι, κυρίως, το αποτέλεσμα της δραστικής μείωσης των εισαγωγών, παρά της καλής επίδοσης των εξαγωγών.
Η μείωση των εισαγωγών έχει καθοριστεί από την πτώση της εγχώριας ζήτησης, ενώ η επίδοση των εξαγωγών έχει αποδειχθεί αρκετά ανεξάρτητη από τις τιμές εξαγωγών και, κυρίως, συνδέεται με τη διεθνή ζήτηση. Στα περισσότερα χρόνια, εκτός του 2013 και του 2014, οι αυξήσεις στις εξαγωγές συνοδεύτηκαν από αυξήσεις στην τιμή τους, ενώ οι μειώσεις με μειώσεις στην τιμή τους. Ακριβώς, το αντίθετο από αυτό που προβλέπεται στη θεωρία.
Αυτό σημαίνει ότι η εσωτερική υποτίμηση δεν έχει λειτουργήσει ως μηχανισμός ρύθμισης των εξωτερικών ανισορροπιών. Βελτιώσεις στο έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών οφείλονται, κυρίως, στην απότομη πτώση της εγχώριας ζήτησης, η οποία αντανακλά τη φτωχοποίηση του πληθυσμού, τα τελευταία χρόνια. Αυτός ο μηχανισμός έχει ήδη αγγίξει τα όρια κοινωνικής βιωσιμότητας. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, ο ελληνικός δείκτης για την προστασία της απασχόλησης (EPL) είναι οριακά πάνω από το μέσο όρο του ΟΟΣΑ, μία σαφής ένδειξη ότι δεν χρειάζονται επιπρόσθετες μεταρρυθμίσεις της αγοράς εργασίας».
Απογοητευτικά στοιχεία και από την ΕΛΣΤΑΤ
Κατά 500 εκατ. ευρώ ή 1,8% μειώθηκε το α΄ τρίμηνο εφέτος το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών και των μη κερδοσκοπικών ιδρυμάτων που εξυπηρετούν νοικοκυριά και διαμορφώθηκε σε 26,4 δισ. ευρώ από 26,9 δισ. ευρώ το α΄ τρίμηνο πέρυσι.
Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από τους τριμηνιαίους μη χρηματοοικονομικούς λογαριασμούς θεσμικών τομέων της ΕΛΣΤΑΤ και συνάδουν με τα στοιχεία για τους τριμηνιαίους λογαριασμούς της Γενικής Κυβέρνησης, σύμφωνα με τα οποία: Το α΄ τρίμηνο εφέτος οι φόροι στο εισόδημα και στην περιουσία αυξήθηκαν κατά 490 εκατ. ευρώ, σε 3,719 δισ. ευρώ από 3,229 δισ. ευρώ (αποτελούν εφέτος το 19,7% των συνολικών εσόδων από 18,9% το α΄ τρίμηνο πέρυσι.
Παράλληλα, η τελική καταναλωτική δαπάνη των νοικοκυριών και των μη κερδοσκοπικών ιδρυμάτων που εξυπηρετούν νοικοκυριά, μειώθηκε κατά 2,7%, από 29,7 δισ. ευρώ σε 28,9 δισ. ευρώ. Ενώ, το ποσοστό αποταμίευσης ήταν -9,4% το πρώτο τρίμηνο του 2016 σε σχέση με -0,4% το πρώτο τρίμηνο του 2015.
Επίπεδο κοινωνικής προστασίας
«Η συνεχής διαδικασία της βαθιάς δημοσιονομικής εξυγίανσης, τα τελευταία χρόνια, η οποία περιλαμβάνει, κυρίως, τη μείωση των κοινωνικών δαπανών, έχει οδηγήσει στην αποδυνάμωση του ήδη ανεπαρκούς συστήματος κοινωνικής προστασίας για τους ανέργους, επισημαίνεται στο ενημερωτικό σημείωμα, σύμφωνα με τις πληροφορίες του Πρακτορείου. Δεδομένων των ιδιαιτεροτήτων του ελληνικού συστήματος προστασίας για τους ανέργους (μικρή διάρκεια της επιδότησης της ανεργίας, αποκλεισμός των μακροχρόνια ανέργων, μικρό ποσοστό αναπλήρωσης του μισθού), οι εργαζόμενοι που έχουν μείνει εκτός της αγοράς εργασίας, δεν μπορούν να διατηρήσουν ένα επαρκές βιοτικό επίπεδο» σημειώνεται στο ενημερωτικό σημείωμα, σύμφωνα με τις πληροφορίες του Αθηναϊκού Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, προσθέτοντας ότι «ως αποτέλεσμα, αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχει κανένα δίκτυο κοινωνικής ασφάλισης που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αντίβαρο στην περίπτωση που το πλαίσιο για την προστασία έναντι των απολύσεων γίνει πιο ελαστικό».
Συγκεκριμένα, δίνονται τα ακόλουθα στοιχεία:
«Όπως επισημαίνει ο ΟΟΣΑ σε μία από τις πρόσφατες εκθέσεις του: «Η ευθυγράμμιση της νομοθεσίας για τις ομαδικές απολύεις προς τα λιγότερο περιοριστικά πρότυπα, παρόμοια με αυτά της Φινλανδίας σήμερα, θα ενισχύσει το ΑΕΠ κατά 0,2 ποσοστιαίες μονάδες, κατά τα επόμενα δέκα έτη. Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων του ΟΟΣΑ αναφορικά με τους πρόσθετους περιορισμούς για τις ομαδικές απολύσεις, αν επικεντρωθούμε στις χώρες της ΕΕ, βλέπουμε ότι μεταξύ των 22 χωρών της ΕΕ, το 2013, η Ελλάδα κατατάσσεται 13η, μαζί με την Αυστρία (σημ. υψηλότερη θέση σε αυτόν το δείκτη σημαίνει πιο «περιοριστικοί κανονισμοί»). Αυτό δείχνει ότι η Ελλάδα ακολουθεί τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ και, ως εκ τούτου, δεν βλέπουμε κανένα όφελος στην αλλαγή του πλαισίου των ομαδικών απολύσεων.
Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να διατυπωθεί ο ισχυρισμός ότι ο μηχανισμός δεν είναι ευέλικτος, ότι εξαρτάται αποκλειστικά από την έγκριση της (Δημόσιας) Διοίκησης και καθιστά δυνατές τις ομαδικές απολύσεις, τονίζεται στο ίδιο έγγραφο.
Για τις περιπτώσεις εκείνες όπου οι ομαδικές απολύσεις υπόκεινται στην έγκριση της Διοίκησης, έχουν διασφαλιστεί οι αναγκαίες θεσμικές εγγυήσεις που αποκλείουν κάθε ενδεχόμενο διακρίσεων από τη Διοίκηση. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Συμβουλίου Εργασίας, στις 22.01.2014, έχουν καθοριστεί τα κριτήρια που πρέπει να ληφθούν υπόψη, σύμφωνα με το άρθρο 5§3 του νόμου 1387/1983, προκειμένου ο υπουργός Εργασίας (ή ο Περιφερειάρχης) να εγκρίνει (ή όχι) μία απόφαση. Βάσει αυτών των κριτηρίων, μπορούν να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα σχετικά με το αν μία επιχείρηση αντιμετωπίζει αντικειμενικά προβλήματα στη διατήρηση της βιωσιμότητας της που να καθιστούν απαραίτητες τις ομαδικές απολύσεις.
Επιπλέον, θα πρέπει να σημειωθεί ότι, μετά την έρευνα στα αρχεία του υπουργείου, δεν στοιχειοθετείται καμία μεροληπτική στάση της Διοίκησης, βάσει της οποίας να έχουν απορριφθεί αιτήματα για ομαδικές απολύσεις.
Οργανώσεις εργαζομένων και εργοδοτών έχουν συμμετάσχει δια των εκπροσώπων τους στη Συνεδρίαση της Ολομέλειας του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας που πραγματοποιήθηκε στις 22/01/2014 για την έκδοση της προαναφερθείσας απόφασης, η οποία ενίσχυσε θεσμικά το σύστημα που περιγράφεται στο νόμο 1387/1983. Επιπλέον, οι εκπρόσωποι των εργοδοτικών οργανώσεων έχουν εκφράσει δημοσίως την άποψή τους υπέρ της διατήρησης του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου», σύμφωνα με τις πληροφορίες του Αθηναϊκού Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων.
«Ως εκ τούτου, στο βαθμό που οι εκπρόσωποι του ελληνικού επιχειρηματικού κόσμου και αυτών που εμπλέκονται στην παραγωγική διαδικασία αναγνωρίζουν τη σημασία της διατήρησης του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου για την προστασία της απασχόλησης, αμφισβητείται η ανάγκη για μία ριζική τροποποίηση ή μεταρρύθμιση του εν λόγω πλαισίου. Στο νόμο δεν περιλαμβάνονται άλλα επιδόματα, όπως κοινωνική ασφάλιση, τα συστήματα προαγωγών και το επίπεδο του κατώτατου μισθών. Εν κατακλείδι, δεν υπάρχουν συγκεκριμένα επιδόματα για τους συνδικαλιστές και οι συνδικαλιστικές άδειες που προβλέπονται ήδη από το νόμο, είναι αναγκαίες, προκειμένου να διευκολυνθούν οι συνδικαλιστές στην εκτέλεση των καθηκόντων τους».
Απαγόρευση της ανταπεργίας (lockout)-υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο
Βάσει των πληροφοριών του Πρακτορείου, στο ενημερωτικό σημείωμα επισημαίνεται ότι, «όταν ψηφίστηκε ο νόμος 1264/1982 για την απαγόρευση της ανταπεργίας, δεν υπήρξε καμία αντίδραση εκ μέρους των εργοδοτών. Η εξήγηση έγκειται στο γεγονός ότι στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες (π.χ. Ολλανδία), η ανταπεργία έχει περιορισμένη πρακτικά σημασία. Επιπλέον, πρέπει να τονιστεί ότι 34 χρόνια μετά την ψήφιση του νόμου, δεν υπάρχει καμία απόφαση Δικαστηρίου σχετικά με την αντισυνταγματικότητα της διάταξης αυτής.
Στην Ελλάδα, απαγορεύεται η ανταπεργία, αλλά το δικαίωμα της απεργίας θα πρέπει, επίσης να υφίσταται, χωρίς να αποκλείεται η απαγόρευση της κατάχρησης του δικαιώματος αυτού».
πηγή:http://www.huffingtonpost.gr/2016/07/22/oikonomia-misthoi-ypourgeio-ergasias_n_11129836.html?1469181580&utm_hp_ref=greece

Διαβάστε την Εθνική Ηχώ Ιουλίου

Κλικ στην ΕΘΝΙΚΗ ΗΧΩ